اگر می‌بینیم کشوری با ملت ما سر دشمنی دارد و یا از ما بدشان می‌آید و در صدد ضرر رساندن و دشمنی با ایران بوده، دوست دارند جلوی قدرت و پیشرفت آن را بگیرند، به اختلاف آن‌ها با ملت ایران در همین دو عامل باز می‌گردد؛ یعنی یا نوع فکر و بینش آن‌ها با فکر و بینش ملت ایران نمی‌سازد، یا منافعشان را – که به آن میل و انگیزه دارند – در خطر می‌بینند، و لذا سر ناسازگاری با کشور ایران را دارند؛ از همین رو سعی می‌کنند در دو بُعد فکری و انگیزشی ملت را تحت تأثیر قرار دهند.

اینکه آمریکا هیچ غلطی نمی‌تواند بکند، یا ما به دهان آمریکا می‌زنیم، امام (ره) به وسیله این سخنان روح قدرت و اعتماد به نفس را در جوانان ایرانی دمید؛ در حالی که بنده در همان سال‌های دفاع مقدس از بسیاری از شخصیت‌هایی که امروزه در برخی پست‌های مهم حضور دارند شنیدم که با زبان‌های مختلف می‌گفتند: ما تا چه زمان باید با آمریکا بجنگیم؟! و در پایان نیز برنامه‌ای طراحی شد که به جنگ خاتمه داده شود، و جام زهر را به حضرت امام (ره)، بنوشانند!

 عامل پیروزی امام (ره) و به ثمر رسیدن انقلاب، اخلاص بی‌نظیر امام (ره) بود؛ این در حالی است که بسیاری از افراد که بعضاً سابقه تحصیل علوم دینی هم دارند، تفکرشان کاملاً با امام (ره) متفاوت است.

 باید ریشه را اصلاح و اعتقادات مردم را نسبت به دین تقویت کنیم؛ قدم اول این است که شخص بنده و جنابعالی، خودمان را اصلاح کنیم و همواره در این فکر باشیم که خداوند از ما چه می‌خواهد؛ خدایی که نعمت‌هایش را بر ما ارزانی داشته است، طبق فرمایش قرآن می‌تواند یکجا آن را از ما بگیرد؛ پس با خدا صادق باشیم.

اشاره: طبق روال نشریه پرتو، ذیلاً خلاصه یکی دیگر از سخنرانی‌های علامه مصباح (ره) تقدیم شده است.
--------------------------------
آن چه پیش‌رو دارید، گزیده‌ای از سخنان حضرت آیت‌الله مصباح یزدی (دامت‌برکاته) در دفتر مقام معظم رهبری است که در ماه مبارک رمضان 1438(خرداد 1396) در دفتر مقام معظم رهبری ایراد شده است. باشد تا این رهنمودها بر بصیرت ما بیفزاید و چراغ فروزان راه هدایت و سعادت ما قرار گیرد.
معنای عرفی اخلاق

تمام توجه و مسئله اول کشور این بود که ما چه کنیم که ازیک‌طرف به صورتی نیاز داخلی‌مان را حل کنیم و از طرف دیگر جوان‌ها برای حضور در جبهه و جنگیدن آماده بشوند. این شرایط نه یک روز، نه دو روز، نه یک سال و نه دو سال بود. هرسال که می‌گذشت اراده‌ها قاعدتاً باید ضعیف‌تر می‌شد؛ ولی خدا لطف می‌کرد و به برکت آن نیت‌های پاک و آن اخلاص‌ها، جوان‌ها برای حضور آماده‌تر می‌شدند تا بالاخره دشمن را به‌کلی مأیوس کردند.