امام باقر علیه السلام فرمودند:  به خدا سوگند که او (مهدی (علیه السلام)) مضطر (حقیقی) است که در کتاب خدا آمده می فرماید: «اَمَّن یجیب المضطر اذ ادعاه و یکشف السؤ...» بحارالانوار، ج ٥٢، ص ٣٤١ 

«ایمان و امید» موتور پیشران جامعه

از کید دشمنان غافل نشوید! (قسمت دوم و پایانی)

محمد ملک زاده

 

رهبر انقلاب در سی و چهارمین سالگرد رحلت بنیان‌گذار جمهوری اسلامی ایران، بار دیگر ضمن تاکید بر جهاد تبیین به عنوان وظیفه آحاد اجتماعی امت انقلابی، آن را در راستای تقویت دو عنصر ایمان و امید در جامعه مورد توجه قرار دادند. در بخش دوم نوشتار حاضر، سایر شیوه‌ها و راهکارهای اجرا شدن این موضوع مورد بررسی قرار گرفته است.
۴) تبیین علمی، به‎روز و همراه با شواهد
تبیین در هر زمانی باید مطابق پیشرفت‌های زمانه و دستاوردهای علمی روز باشد. «مسلّماً در دوران هوش مصنوعی و کوانتوم و اینترنت و امثال این پیشرفت‌های علمی، نمی‌شود با همان شیوه‌های چهل سال قبل، دوران تلفن‌های کذایی و ضبط صوت‌های کذایی، با آن ابزارها امروز کار کرد. امروز برای پیشرفت این هدف، ابزارها بایستی متناسب با زمان انتخاب بشود».
تبیین همچنین باید روشنگرانه، همراه با شواهد و مدارک کافی باشد؛ پیشرفت‌ها و دستاوردهای زیادی در کشور ایران به دست آمده که اگر به طور صحیح و مستدل تبیین شوند امیدآفرین خواهند بود و موجب برطرف شدن سوءبرداشت‌ها و ناامید نشدن مردم از مشکلات خواهند شد. به تعبیر حضرت آقا: «البتّه ما مشکلاتی داریم؛ اما در مقابل آن، پدیده‌هایی داریم که همه امیدآفرین است... پدیده‌های امیدآفرین به‌مراتب بیشتر از مشکلات است: پیشرفت‌های کشور در عرصه‌ی علم، در عرصه‌ی فنّاوری، در ایجاد زیرساخت‌های صنعتی و کشاورزی، در ایجاد ساختارهای بسیار مهمّ حمل‌ونقل، پیشرفت‌های کشور در تربیت نیروی انسانی، در کشاندن فعّالیّتهای عمرانی به نقاط دوردست و محروم کشور... در سیاست بین‌المللی، در اعتلا و عزّت ملّی، در اقتدار نظامی و دفاعی کشور؛ اینها حقایق امیدزا است؛... این واقعیت‌ها از آینده‌ی روشنی خبر می‌دهد». دشمنان، گاه با بزرگ‌نمایی مشکلات و گاه شبهه‌پراکنی، تلاش می‌کنند مردم را ناامید، و نظام را تضعیف کنند. شبهات گسترده‌ای که علیه امام مطرح می‌شود، یکی از توطئه‌های دشمن برای رسیدن به این مقصود است. هدف آنان "تضعیف و حذف امام" برای نابودی انقلاب اسلامی است. رهبر انقلاب با تبیین جایگاه شخصیتی امام به عنوان سرآمد تاریخ، نشان می‌دهند که شبهات علیه چنین شخصیتی مانند کف روی آب، از بین خواهد رفت: «امام از سرآمدان تاریخ ما است، نه فقط از سرآمدان روزگار ما. زیرا بعضی‌ها مخصوص روزگار خودشان نیستند؛ بلکه سرآمد تاریخ‌اند. امام یک سرآمدِ همه‌جانبه است؛ هم در دانش‌های دینی سرآمد است ــ امام در فقه، در فلسفه، در عرفان نظری، سرآمد است ــ هم در ایمان و تقوا و رفتارهای پرهیزکارانه سرآمد است، هم در استحکام شخصیّت و قوّت اراده سرآمد است، هم در قیامِ لله و سیاست‌ورزیِ انقلابی و ایجادِ تحوّل در نظامِ بشری سرآمد و یگانه است. در امام بزرگوار این خصوصیّات با همدیگر جمع است. این امام بزرگوار را هیچ‌کس نمی‌تواند از حافظه‌ی تاریخ محو کند، نه امروز و نه در قرن‌های آینده، و نمی‌تواند شخصیّت او را تحریف کند. سرآمدان را نمی‌شود از حافظه تاریخ حذف کرد. نه اینکه تبلیغات مخالفین نتواند چهره‌های سرآمدان را بد معرّفی کند؛ چرا، رسانه‌های تبلیغاتی که روزبه‌روز هم مدرن‌تر می‌شوند، امروزی‌تر می‌شوند، مجهّزتر می‌شوند، می‌توانند شب را روز و روز را شب معرّفی کنند، می‌توانند درباره چهره‌های برجسته و منوّر هم دروغ‌پردازی کنند؛ امّا این کفِ روی آب است، خورشید زیر ابر باقی نمی‌ماند. چند صباحی ممکن است دروغ‌پردازی بشود، تحریف شخصیّت بشود؛ امّا در نهایت چهره درخشان امام، خود را با صدای رسا به همه معرّفی می‌کند؛ این خورشید را پشت ابر نمی‌شود نگه داشت.» ایشان سپس در معرفی شخصیت بزرگ حضرت امام، به سه تحول تاریخی که ایشان در سه سطح انجام داد، اشاره می‌کنند: الف- در سطح کشور ایران، ب- در سطح امّت اسلامی، ج- در سطح جهان. 
تحوّل در سطح کشور این بود که انقلاب اسلامی را در این کشور به وجود آورد؛ این انقلاب، استبداد را به "آزادی"، بی‌هویّتی روزافزون این ملّت را به "هویّت ملّی" و به "اعتمادبه‌نفس" تبدیل کرد. 
تحول دوم که در سطح امّت اسلامی روی داد، این بود که امام، جریان بیداری اسلامی را به راه انداخت. دوره انفعال و بی‌تحرّکی در دنیای اسلام، با حرکت امام، به سمت ضعف و نابودی حرکت کرد. امروز امّت اسلامی نسبت به دوران قبل از پیروزی انقلاب اسلامی و دوران قبل از امام، پُرتحرّک‌تر، فعّال‌تر، آماده‌تر، سرزنده‌تر است. مسئله فلسطین پس از آنکه به خیال صهیونیست‌ها و پشتیبانانشان یک مسئله تمام‌شده به حساب می‌آمد و دیگر بنا نبود فلسطینی مطرح بشود، با حرکت امام و تحوّل امام در سطح امّت اسلامی، به مسئله اوّل جهان اسلام تبدیل شد. امروز مسئله فلسطین، مسئله اوّل جهان اسلام محسوب می‌شود. امروز فلسطین در کانون توجّه ملت‌های مسلمان است. در روز قدس، نه فقط در ایران، که در کل جهان اسلام، مردم از فلسطینی‌ها حمایت می‌کنند و دفاع می‌کنند.
تحوّل سوّم، تحوّل در سطح جهان است. امام فضای معنویّت و توجّه معنوی را در دنیا زنده کرد، حتّی در کشورهای غیرمسلمان. معنویّت در زیر لگدکوبیِ سیاست‌های مادّی‌گری و ضدّ معنوی از بین رفته بود. واکنش مردم در مقابل تهاجم دستگاه‌های صهیونیستی و استکباری برای ترویج مادّه‌گرایی، واکنش منفعلانه‌ای بود. معنویّت از یادها رفته بود. حرکت امام بزرگوار، رنگ معنوی را در دنیا دوباره زنده کرد.
۵) غافل نشدن از کید دشمنان
دشمنان تاکنون تلاش زیادی برای مقابله با نظام اسلامی انجام داده‌اند و در مراحل مختلف با شکست مواجه شده‌اند؛ اما نباید تصور کنیم که آنها دست از دشمنی با نظام و انقلاب بر خواهند داشت. آنها هر روز در صدد توطئه جدید هستند و هرگز نباید از کید آنان غافل شویم. مقام معظم رهبری با اشاره به اقدامات هماهنگ طیف‌های مختلف داخل و خارج در اغتشاشات پاییز گذشته فرمودند: «نقشه‌ی دشمن باطل شد؛ ولی این هشدار به همه داده شد که از کید دشمن غفلت نکنید؛ از کید دشمن غفلت نکنید»! برخی به اشتباه تصور می‌کنند اگر به دشمن امتیاز بدهند و از موضع خود عقب‌نشینی کنند، می‌توانند از فشارهای دشمن بکاهند، در حالی که شواهد خلاف این را ثابت می‌کند. رهبر انقلاب می‌فرمایند: «بخصوص جوان‌های ما توجّه داشته باشند که دشمنی استکبار با ملّت ایران با عقب‌نشینی‌های موضعی از بین نمی‌رود. بعضی‌ها اشتباه می‌کنند، خیال می‌کنند [اگر] ما در فلان قضیّه عقب‌نشینی کنیم، این موجب می‌شود که دشمنی آمریکا یا دشمنی استکبار جهانی یا صهیونیست‌ها با ما کمتر بشود؛ نه! این خطا است. در موارد متعدّدی عقب‌نشینی‌های ما موجب شد که آنها جلو آمدند و بیشتر متعرّض شدند. در برخی از دولت‌های این چند دهه، بودند کسانی که عقیده‌شان این بود باید در یک مواردی به طرف مقابل، به جبهه مقابل امتیاز بدهیم و یک مقدار عقب‌نشینی کنیم. در یکی از این دولت‌ها، همان کشورهایی که ما در مقابل آنها عقب‌نشینی کرده بودیم، رئیس‌جمهور ما را به دادگاه غیابی کشاندند! برای رئیس‌جمهور ایران، کیفرخواست در دادگاه صادر کردند. در یکی از آن دولت‌ها که متأسّفانه گویا کمک هم به آمریکایی‌ها شده بود، ایران را «محور شرارت» نامیدند. اینها به این عقب‌نشینی‌ها راضی نمی‌شوند. آنچه آنها می‌خواهند، این است که ایران را به دوران قبل از انقلاب برگردانند. ایران وابسته، ایران بی‌هویّت، ایران چشم‌دوخته به دست این و آن؛ آنها این را می‌خواهند. آنها با این عقب‌نشینی‌ها قانع نمی‌شوند. اشتباه نکنیم».