1) تشویق به «بی‌اعتنایی و بی‌تفاوتی مدنی در فضاهای عمومی» (که از مهم‌ترین نمودهای رفتاری و ظاهری فردگرایی لیبرالی است) به عنوان یکی از نشانه‌های «مدنیت»! و تفسیر امر به معروف و نهی از منکر به عنوان نشانه «بربریت»! و «دخالت در حریم خصوصی دیگران در فضاهای عمومی»

2) دفاع از «چندآمیزشی بودن انسان»! به هدف غیرت‌سوزی و توجیه خیانت زنان متأهل و طبیعی جلوه دادن آ! و ناطبیعی جلوه دادن غیرت و عفت و حیا!

3)سیاه‌نمایی پررنگ و بی‌محابای فرهنگی، اقتصادی، سیاسی و علمی، تا جایی که یکی از مدعیان و بزرگان این جریان بدون هیچ شرم و حیایی چنین نوشته بود: «ما دائماً در سوگ از دست دادن هم‌وطنانمان بخاطر استفاده از هواپیماهای ۵۰ سال پیش هستیم»!

4) مناسک‌ستیزی و به سخره گرفتن شعائر دینی و تفسیر مجالس حسینی و هیئات عزاداری به عنوان «لشکرکشی مذهبی»، «مذهب خیابانی» و «ابزاری برای تزویر»!

5) دفاع از دیاثت سیاسی در قالب لزوم رابطه بی‌قید و شرط با آمریکا: به نظر می‌رسد داغ بی‌اعتنایی دولت انقلابی آیت‌الله رئیسی به آمریکا و اروپا، و سیاست خارجی عزتمندانه و حکیمانه دولت سیزدهم، هنوز بر دل جریان غرب‌زده سنگینی می‌کند. به همین دلیل، سعی می‌کنند به انحاء مختلف این سیاست را تحقیر کنند. تبیین دشمنی‌های آمریکا و انگلستان علیه ایران و ملت ایران را «توهم توطئه» می‌دانند و به توهم‌پراکنی درباره چرایی توطئه‌اندیشی ایرانیان! می‌پردازند تا جایی که بی‌شرمانه، دولتمردان ویتنامی را به دلیل فراموش کردن قتل‌عام دو میلیون نفر از شهروندانشان توسط آمریکا و هم‌پیمان شدن با آمریکا برای مقابله با توسعه‌طلبی چین را به عنوان الگویی برای دولتمردان جمهوری اسلامی معرفی می‌کنند! 6) برجسته‌سازی و طرح مستمر و دائمی مسئله اختلاس و فساد مالی دولتمردان، بدون کوچک‌ترین اشاره‌ای به اینکه در حال حاضر بزرگ‌ترین مدعی مبارزه با فساد و اختلاس، خود دولت انقلابی و مجلس و قوه قضائیه است و بدون اشاره به اینکه دولت آیت‌الله رئیسی جوایز تشویقی ویژه‌ای برای کسانی که اختلاس یا فسادی را گزارش دهند، در نظر گرفته است. به نظر می‌رسد مکمل این جوایز تشویقی برای سوت‌زنان، لازم است برای سیاه‌نمایانی که بدون هیچ سندی دائماً سخن از اختلاس دولتمردان می‌گویند نیز جرم و جریمه‌ای بازدارنده تعیین شود.