در سوره انبیاء درباره دعای حضرت نوح و یونس و زکریّا و ایّوب می‌خوانیم: همین که خدا را ندا کردند، دعایشان مستجاب شد: «فَاسْتَجَبْنا» و در سوره شوری آیه ۲۶ می‌خوانیم: «وَ یَسْتَجِیبُ الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصّالِحاتِ»؛ خداوند دعای کسانی را که اهل ایمان و عمل صالح‌اند، مستجاب می‌فرماید. نصرت الهی در مورد پیامبران و مؤمنان به صورت‌های مختلف جلوه می‌کند: 

گاهی با ایجاد الفت و گرایش دل‌ها: وَ لِیَرْبِطَ عَلی قُلُوبِکُمْ - یُثَبِّتُ اللّهُ الَّذِینَ آمَنُوا بِالْقَوْلِ الثّابِتِ فِی الْحَیاةِ الدُّنْیا.

گاهی با استجابت دعا: فَاسْتَجابَ لَهُ رَبُّهُ - رَبِّ لا تَذَرْ عَلَی الْأَرْضِ مِنَ الْکافِرِینَ دَیّاراً.

گاهی با معجزه و استدلال: أَرْسَلْنا رُسُلَنا بِالْبَیِّناتِ.

گاهی با عطای حکومت: آتَیْناهُمْ مُلْکاً عَظِیماً. 

گاهی با غلبه در جنگ: لَقَدْ نَصَرَکُمُ اللّهُ فِی مَواطِنَ کَثِیرَةٍ.

گاهی با سکینه و آرامش قلب: فَأَنْزَلَ اللّهُ سَکِینَتَهُ عَلَیْهِ وَ أَیَّدَهُ بِجُنُودٍ لَمْ تَرَوْها.

گاهی با هلاکت دشمن یا انتقام از او: فَأَغْرَقْناهُمْ.

گاهی با امدادهای غیبی و نزول فرشتگان: أَ لَنْ یَکْفِیَکُمْ أَنْ یُمِدَّکُمْ رَبُّکُمْ بِثَلاثَةِ آلافٍ مِنَ الْمَلائِکَةِ مُنْزَلِینَ.

گاهی با ایجاد رعب در دل دشمن: وَ قَذَفَ فِی قُلُوبِهِمُ الرُّعْبَ.

گاهی با گسترش فکر و فرهنگ و پیروان: لِیُظْهِرَهُ عَلَی الدِّینِ کُلِّهِ.

گاهی با نجات از خطرها: فَأَنْجَیْناهُ وَ أَصْحابَ السَّفِینَةِ.

و گاهی با خنثی کردن حیله‌ها و خدعه‌ها: وَ أَنَّ اللّهَ مُوهِنُ کَیْدِ الْکافِرِینَ.