۲] چه جذْب‌های دارد اینجا! چه شأن و مقامی دارد خدیجه در میان قریش. چه مال و منالی، چه تجارتی! همه‌ی مردم از زن و مرد بر گرداگرد او حلقه زده‌اند تا از این جاه و جلال برخوردار شوند و خدیجه چه سخاوتمندانه همه را از خوان نعمت الهی بهرهمند میسازد. ناگهان کلامی الهی، قلب خدیجه را دگرگون میسازد. خدیجه واله و شیدای این نفحه‌ی الهی میشود. او  در عین مجاهدت و تبیین اسلام، همه‌ی عزت و آبرو و اموال خود را در راه خدا تقدیم محمد میکند و خداوند که جبران کننده است، به او به بهترین موجود هستی را بشارت می‌دهد. قریش که از این همه عبودیت و بندگی خدیجه و روشنگری دین محمد، از او به خشم درآمده بودند، او را تنها میگذارند! زنان قریش نیز در هنگام تولد دردانه‌ی هستی، (فاطمه‌ی زهرا) از کمک به او خودداری می‌کنند. خداوند، علاوه بر چهار زن بهشتی؛ ساره، آسیه، مریم و کلثوم خواهر موسی، شماری از حوریان بهشتی را نیز میفرستد تا او را در این مرحله‌ی سخت، اما شیرین یاری دهند و چه زیباست این بنده‌نوازی آفریدگار. آری، تنها خداوند است که تو را کفایت میکند.

ادامه دارد...