ای کسانی که (به زبان) ایمان آوردهاید، (به حقیقت و از دل هم) ایمان آورید به خدا و رسول او و کتابی که به رسول خود فرستاده و کتابی که پیش از او فرستاده (تورات و انجیل) و هر که به خدا و فرشتگان و کتابها(ی آسمانی) و رسولان او و روز قیامت کافر شود، به گمراهی سخت و دور (از سعادت) درافتاده است. (آیه ۱۳۶ سوره نساء)
شأن نزول
ابن عباس گوید: که عبدالله بن سلام با برادرزاده خود سلمه و خواهرزاده خود سلام و اسد و اسید پسران کعب و ثعلبه بن قیس و یامین بن یامین که مؤمنین اهل کتاب بودند، نزد رسول خدا صلیالله علیه و آله آمدند و گفتند: یا رسولالله! ما فقط به تو و کتاب تو ایمان داریم و خارج از این به هیچچیز دیگری حتی به موسی و تورات و حضرت عزیر، ایمان نداریم. سپس این آیه نازل گردید.
نکتهها
مراد آیه یا آن است که: ای مؤمنان! گامی فراتر نهید و به درجات بالاتر دست یابید، یا آنکه بر ایمانتان برای همیشه استوار بمانید و اندکی از آن عدول نکنید. ایمان دارای درجاتی است، چنانکه در آیات دیگر نیز میفرماید: «وَ الَّذِينَ اهْتَدَوْا زادَهُمْ هُدیً» کسانی که هدایت شدند، خداوند به هدایت آنان بیفزاید، «لِیَزْدادُوا إِیماناً مَعَ إِیمانِهِمْ» تا ایمانی بر ایمان خویش بیفزایند.
کاری نکن که عذرخواهی کنی
... در اداره امور خود هشیارانه و سرسختانه استوار باش، نصیحت دهندهای عاقل، پیرو حکومت، و فرمانبردار امام خود باش. مبادا کاری انجام دهی که به عذرخواهی رویآوری، نه به هنگام نعمتها شادمان، و نه هنگام مشکلات سست باشی... (نامه ۳۳ نهجالبلاغه)