دکتر محمد تهرانی
هلند نیز یکی دیگر از استعمارگران بزرگ تجارت برده در قاره آفریقا به شمار میرود. قلعه المینا Castle Elmina که در سال ۱۴۸۲ میلادی توسط پرتغالیها در سواحل در شهر "کیپ کاست" در سرزمین غنا در آفریقای غربی بنا شد، بعدها به یکی از مهمترین توقفگاهها در مسیر تجارت جهانی بردههای آتلانتیک تبدیل گردید. هلندیها در سال ۱۶۳۷ قلعه را از پرتغالیها گرفتند و تجارت برده تا سال ۱۸۱۴ زیر سلطه هلند ادامه یافت. نام این دژ به عنوان یکی از ۱۰ زندان مخوف دنیا ثبت شده است. برای بردگان این زندان، عادی شده بود که در سلولی همراه با ۲۰۰ نفر دیگر حبس شوند و به قدری درهم فشرده باشند که جای کافی برای دراز کشیدن وجود نداشته باشد. آنها هفتهها در این سیاهچالها در غلوزنجیر بودند تا کشتی بردهداران سر برسد.
ویلیام سنتکلر در شرح بازدید خود از این زندان مخوف مینویسد:
"چند ماه پیش، از قلعه المینا، مرکز تجارت برده در سواحل غنا بازدید کردم. گشت و گذار در قلعه از سیاهچالهای برده زنان شروع شد، مشرف به بالکن آپارتمان فرماندار قلعه که او به طور دورهای زنان را برای تجاوز انتخاب میکرد."
در آغاز قرن ۱۸، هر سال بیش از ۳۰ هزار جوان آفریقایی از "درهای بدون بازگشت" عبور کردند و سوار بر کشتی شدند و هیچگاه به سرزمین مادریشان باز نگشتند!
پایگاه dutchreview در توجیه استعمار هلند با یک گزارش تقلیلگرایانه مینویسد:
تقریباً دوازده میلیون برده آفریقایی وجود داشت که توسط کشورهای اروپایی به دنیای جدید منتقل شدند
ما یکی از آخرین کشورهای اروپایی بودیم که بردهداری را لغو کردیم. چرا؟
ما هیچ قرابت اخلاقی با ایدههای روشنگرانه انقلاب فرانسه (آزادی، برابری، برادری) احساس نمیکردیم و بنابراین افراد بسیار کمی در هلند وجود داشتند که وقف مبارزه برای لغو بردهداری بودند! چرا ما سیاهپوستان را به جای سفیدپوستان فقیر به عنوان برده معامله کردیم؟
این یک موضوع کاملاً نژادپرستانه بود!
ما به سختی میتوانستیم آنها را به عنوان انسانهای برابر ببینیم و بردهداری توسط کتاب مقدس، مشروعیت داده شده بود!