دنیای استکبار به دنبال ترویج فرهنگ غربی، در راستای گسترش فرهنگ فساد و بیبندوباری و بیحجابی و فحشا در کشورمان است. برخی نیز از روی جهل یا همراهی با خواستههای نفسانی، تسلیم فرهنگ غربیاند.
تبیین فرهنگ غربی و علت ترویج این فرهنگ در کشورمان، از موضوعات مهمی است که باید به آن پرداخته شود.
مهاتما گاندی میگوید: غربی از یک چیز عاجز است و آن تأمل در باطن خویش است. تنها این موضوع، برای پوچی درخشندگی کاذب تمدن جدید، کافی است.
تمدن غربی اگر غربیان را مبتلا به خوردن مشروب و توجه به اعمال جنسی نموده، بهخاطر این است که غربی بهجای «خویشتنجویی»، در پی نسیان و هدر ساختن «خویش» است.
اقبال لاهوری، غرب را فاقد یک ایدئولوژی جامع انسانی میدانست، و معتقد بود که مسلمانان تنها مردمی هستند که از چنین ایدئولوژی برخوردار و بهرهمندند. لهذا اقبال در عین دعوت به فراگیری علوم و فنون غربی، مسلمانان را از هرگونه غربگرایی و شیفتگی نسبت به «ایسم» های غربی، برحذر میداشت.
دانشمندان مسلمان با تبیین خطرهای فرهنگ غربی، واقعیتهای آن فرهنگ را گوشزد کردهاند و بارها گفتهاند: امروزه در فرهنگ غرب و دنیای کفر، شرم و خجالت، عیب محسوب میگردد. از جمله مسائلی که امروزه در روانشناسی، فلسفه اخلاق و تعلیموتربیت کاربرد فراوان دارد، مسئله شرم و بیشرمی است. مسئلهای که در غرب، اثری از آن نیست.
در فرهنگ غرب واژههایی چون "حیا"، "شرم"، "ناموس"، "غیرت"، "خجالت" و امثال آن نهتنها مفهومی ندارند؛ بلکه ارزشهایی منفی محسوب میشوند.
امام خامنهای در ۱ بهمن ۱۳۹۳ فرمودند: [غربیها] افتخار میکنند به بیعفّتی و برهنگی، افتخار میکنند به عدم رعایت اخلاق جنسی؛ یعنی همانی که در روایات ما هست که معروف میشود منکر، منکر میشود معروف. این الان در دنیای غرب تحقّق پیدا کرده است.
وقتی معروف، منکر و منکر، معروف شد، انسانها از مسیر انسانیت خارج میشوند و پایههای تعالی جامعه فرومیریزد. انسانها سقوط میکنند و تسلیم ایده مستکبرین میشوند.
یکی از عللی که غرب میخواهد فرهنگ خود را در همه دنیا گسترش دهد، این است که میبیند دیگر کشورها از فرهنگ غنی برخوردارند، و آفات فرهنگی در کشورهای غربی، در آن کشورها وجود ندارد. ازاینرو، میکوشند آنان را به عقبماندگی و فساد بکشانند تا راه تسلیمشدن کشورها، از جمله جمهوری اسلامی ایران را هموار سازند.
دیپلماسی طالبان نسبت به همسایگان
امید گرگانی فیروزجاه

کشور افغانستان، یکی از کشورهای مهم در قاره آسیا و جهان اسلام است. این کشور، قریب چندین سال دچار جنگهای خارجی و داخلی متعددی بود که در سال ۲۰۰۱ با حمله ایلات متحده آمریکا، رژیم امارت اسلامی طالبان سرنگون شد و در افغانستان، قدرت به دست جریانات مخالف طالبان در افغانستان افتاد. قریب به ۲۰ سال، حامد کرزای و اشرف غنی، احمد زی بر افغانستان حکومتکردن که با همسایگان روابط نسبتاً خوبی داشتند. در سال ۲۰۲۱ میلادی با توافق طالبان با آمریکا و نیروهای متحد آمریکا ناتو، طالبان موفق شد به قدرت باز گردد و امروز افغانستان با مشکلات زیادی درگیر است. طالبان بار اول در سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۱ بر بخش بزرگی از افغانستان حکومت کردند که با حمایت سازمان اطلاعات نیروی زمینی ارتش پاکستان ای اس ای بوده است و در آن موقع پس از حمله به مناطق هزاره شیعه افغانستان و کنسولگری ایران در مزارشریف، طالبان وارد تنش با حکومت جمهوری اسلامی ایران شد که ایران سعی کرد وارد یک جنگ تمامعیار با طالبان نشود. بعد از واقعه ۱۱ سپتامبر در آمریکا، آمریکا با متهمکردن القاعده و متحد القاعده، طالبان، به افغانستان حمله کرد و بعد از ۲۰ سال جنگ، آمریکا با طالبان در دوحه قطر توافق کردند و از افغانستان خروج نظامی انجام دادند و دولت اشرف غنی سقوط کرد و طالبان رسماً اعلام حکومت کرد! طالبان در سالهای اخیر دست به دیپلماسی گستردهای زد. از مذاکره با آمریکا، ترکیه کشورهای عربی، روسیه چین پاکستان و کشورهای آسیای مرکزی که این دیپلماسی گسترده، نشان از تغییر در رویه گذشته طالبان دارد. طالبان هنوز به طور رسمی بهعنوان حکومت در افغانستان در جهان به رسمیت شناخته نشده است. طالبان در سیاست داخلی با مشکلات زیادی درگیر است از جمله؛ در تامل با اقوام و مذاهب دیگر در افغانستان و مشکلات اقتصادی در افغانستان و همچنین فعالیت تروریسم مثل داعش، شاخه خراسان که در افغانستان، طالبان با آن درگیر است. افغانستان کشوری است که دریا ندارد؛ ازاینرو به دیپلماسی و تامل با دو همسایه خود یعنی پاکستان و ایران نیاز دارد. دیپلماسی و روابط بینالملل، یک اصل پذیرفته شده در جهان است.
طالبان در رابطه با این، باید چند موضوع را در نظر بگیرد. مسئله قوم هزاره شیعهمذهب در افغانستان، تامین امنیت در مرز با ایران، حق آب ایران از هیرمند، مبارزه با قاچاق مواد مخدر و همچنین در افغانستان به ایران نیازمند است. ویکی از نیازمندیهای افغانستان، استفاده از بندر بینالمللی چابهار است که استفاده از بندر چابهار در سالهای اخیر، برای افغانستان بسیار حائز اهمیت شده است و نیاز به روابط حسنه با جمهوری اسلامی ایران دارد. افغانستان با کشورهای پاکستان، ایران، ترکمنستان، تاجیکستان، ازبکستان و چین همسایه است و نیاز به روابط با این کشورها را دارد. طالبان با پاکستان روابط مهم پیچیدهای دارد و تا حد حسابی میشود گفت که پاکستان یکی از متحدین طالبان است. وجود مدرسه دارالعلم حقانی پاکستان که محل تربیت طالبان بوده است، طالبان متحدین زیادی در پاکستان دارد. از جریان حقانی تا طالبان پاکستان و جریانات سلفی دیوبندی دیگر مثل سپاه صحابه لشکر جنگوی و... طالبان با القاعده روابط حسنهای داشته است؛ اما بخش گستردهای از طالبان با داعش مخالف است و حتی با نیروهای داعش در افغانستان درگیر شده است.
طالبان در حال حاضر برای جلب رضایت بینالمللی، دست به روابط دیپلماسی با کشورهای مختلف زده از جمله؛ چین روسیه، هند، پاکستان، آمریکا، اتحادیه اروپا، کشورهای اسلامی منطقه و جمهوری اسلامی ایران.
افغانستان بهخاطر موقعیت حساس جغرافیایی که دارد، برای جهان بسیار مهم است.
ایران دررابطهبا افغانستان، سیاست تامل را در پیش گرفته است تا در افغانستان یک حکومت فراگیر با مشارکت همه اقوام افغانستان اتفاق بیفتد. همچنین امنیت به این کشور همسایه برگردد.
البته در خود گروه طالبان، چنددستگی وجود دارد که به ضرر افغانستان است. طالبان هنوز موفق به یک دولت فراگیر نشده است. امیدواریم که روزی افغانستان به پیشرفت و امنیت برسد.