این روزها بیش از هر زمان دیگری در رسانهها، کلمات سختی مانند اغتشاش، آتشسوزی و یا تهدید شنیده میشوند.
ذهن کودکان توانایی تحلیل این مسائل را ندارد و قرارگرفتن در معرض این اخبار، میتواند عوارض کوتاهمدت و یا بلندمدتی برای آنها داشته باشد.
- قبل از هر چیزی، ترس را بپذیرید (مثلاً: میفهمم ترسیدی)
احساس را تأیید کنید، نه ترس را تشدید.
بگویید (من کنارتم، با هم از این مشکل رد میشیم)
میتوانید از این تکنیک استفاده کنید:
- تکنیک تنفس آرام
به کودک یاد دهید در لحظات استرس:
۴ ثانیه دم (از بینی)
۷ ثانیه حبس نفس
۸ ثانیه بازدم (از دهان)
- مراقب کلمات و لحن باشید
اگر کودک سوال پرسید، واقعیتی حداقلی و امن بگویید.
میتوانید بگویید: (بعضی جاها شاید خطرناک و شلوغ باشه؛ ولی ما مراقب خودمون هستیم)
- عادیسازی و همدلی
به او بگویید که این شرایط موقتی است و شما در کنارش هستید. بدانید که احساس «تنها نبودن» استرس کودک را کم میکند.
- جایگزینی هوشمندانه
تلویزیون را بدون جایگزین خاموش نکنید! بلافاصله بازی، نقاشی، آشپزی مشترک یا یک کارتون شاد را جایگزین کنید.
- گوش شنوا باشید
اگر کودک ترسید، نگویید «چیزی نیست» یا «نترس». اجازه دهید حرف بزند یا نقاشیِ ترسش را بکشد تا تخلیه هیجانی شود.
- این کارها را انجام ندهید:
صحبت تلفنی درباره اخبار و ترسها در حضور کودک.
مقایسه ترس کودک با دیگران (مثلاً: ببین بقیه بچهها چقدر شجاعن!)
انکار واقعیت و احساسات کودک.
محیط خانه باید پناهگاه امن کودک باشد. اول خودتان، آرامشتان را حفظ کنید تا بتوانید تکیهگاه فرزندتان باشید.