امام باقر علیه السلام فرمودند:  به خدا سوگند که او (مهدی (علیه السلام)) مضطر (حقیقی) است که در کتاب خدا آمده می فرماید: «اَمَّن یجیب المضطر اذ ادعاه و یکشف السؤ...» بحارالانوار، ج ٥٢، ص ٣٤١ 

لزوم پرهیز از دوستان ناباب (پایانی)

بهشت، پاداش رضایت همسر  
پیامبر صلی‌الله علیه و آله می‌فرماید:
اَيُّمَا امْرَاَةٍ ماتَتْ وَ زَوْجُها عَنْها راضٍ دَخَلَتِ الْجَنَّةَ؛ هر زنی، از دنیا برود در حالی که شوهرش از او راضی باشد، به بهشت می‌رود.
(نهج‌الفصاحه، ح ۱۰۲۲)
 
لزوم پرهیز از دوستان ناباب (پایانی)
دنباله‌رو نباشید!
روابط و دوستی‌های سالم، مانند در و پنجره‌های باز هستند که اجازه ورود هوای تازه را به خانه می‌دهند و افراد هرگز احساس گرفتاری و خفگی نمی‌کنند. می‌توانید آزادانه بروید و بیایید و کسی شما را محبوس نمی‌کند؛ اما اگر زمانی احساس کردید دوستتان دست‌وپای شما را بسته و اجازه حرکتی به شما نمی‌دهد و دائم تمام کارهای شما را زیر نظر دارد و روی شما اعمال قدرت می‌کند، این دوستی، آخر و عاقبت خوبی ندارد. معمولاً افرادی که تحت‌فشار چنین دوستانی قرار دارند، احتمال این که به اجبار دست به خطاهای جبران‌ناپذیر بزنند، بسیار زیاد است.  اگر باز هم احساس می‌کنید نمی‌توانید دست از این دوستان بردارید و گاهی با خود فکر می‌کنید آنها هیجان ـ حتی اگر منفی ـ به زندگی‌تان می‌آورند، باید بگوییم شما هم در حال صدمه رساندن به آنها هستید.
درست است! وقتی همراهی افراد مسموم‌کننده و با رفتار نامناسب را می‌پذیرید، در واقع شما هم به آنها صدمه می‌زنید. شما همیشه در دسترس آنها هستید و به رفتار و اعمالشان توجه نشان می‌دهید و همین توجه، آنها را به ادامه رفتار مخربشان تشویق می‌کند. در واقع اگر این افراد نتوانند دیگران را با خود همراه کنند، به دلیل ترس از تنها ماندن، دست از رفتارهای بدشان برمی‌دارند؛ ولی همراهی شما، این فرصت را از آنها می‌گیرد.
دنباله‌رو نباشید!
اگر فکر می‌کنید از روحیه‌ای بسیار قوی برخوردار هستید و می‌توانید با این افراد در عین دوستی به گونه‌ای رفتار کنید که دست از اعمال نامناسبشان بردارند و به جای این که شما دنباله‌روی آنها شوید، آنها را به راه خود بیاورید، پس به این دوستی‌ها با حفظ محدودیت‌های رابطه با این افراد و با حفظ ضوابط مشخص ادامه دهید. در غیر این صورت، هرگز خطر چنین دوستانی را نپذیرید.