محمد بن ابی عمیر: به امام کاظم (علیه‌السلام) عرض کردم: به من بفرمایید که چرا امیرمؤمنان (علیه‌السلام) انگشتر به دست راست می‌کردند؟

فرمودند: علت این بود که آن بزرگوار پس از رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) امام و پیشوای «اصحاب یمین» بودند. خدای متعال در قرآن کریم، «اصحاب یمین» را ستوده و «اصحاب شمال» را ذم و سرزنش کرده است [منظور آیه‌های متعدد در سوره واقعه است که خداوند به وضعیت دو گروه از انسان‌ها در آخرت اشاره می‌کند. دو گروه که از جهت عملکرد دنیایی و به‌تبع از جهت پاداش و جزای آخرتی نقطه مقابل هم‌اند: اصحاب یمین یا همان نیکبختان و راه‌یافتگان به سعادت ابدی که به پاداش حق‌گرایی و طاعات و عبادات و بندگی‌شان به بهشت پرنعمت و کرامت الهی وارد می‌شوند؛ و اصحاب شمال یا همان تیره‌بختان و منکران پروردگار که قرآن را تکذیب می‌کردند و نعمت‌های الهی را دستاویز طغیان و انحراف خود قرار می‌دادند و سرانجام، به جزای استکبار و روی‌گردانی‌شان از عبودیت خداوند، طعمه آتش بی‌پایان دوزخ می‌گردند.]. رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) نیز انگشتر به دست راست می‌کرد.

«وَ هُوَ عَلامَةُ شِیعَتِنَا، یُعْرَفُونَ بِهِ وَ بِالْمُحَافَظَةِ عَلَی اَوْقَاتِ الصَّلوةِ وَ اِیتَاءِ الزَّکَوةِ وَ مُوَاسَاةِ الْاَخْوَانِ وَ الْاَمْرِ بِالْمَعْرُوفِ وَ النَّهْیِ عَنِ الْمُنْکَرِ»[ الیقین فی امرة امیرالمؤمنین، ص 48.]؛ «و این انگشتر به دست راست کردن، نشانه شیعیان ماست که به آن شناخته می شوند و نیز به خواندن نمازها در اول وقت و پرداختن زکات و برابری (در اموال) با برادران دینی و امر به معروف و نهی از منکر»