بیش از یک سال و نیم از دولت حجت الاسلام والمسلمین دکتر رئیسی گذشته است. هجده ماهی که کشور، شش ماهش را درگیر سهمگینترین جنگ رسانهای و امنیتی بینالمللی بود.
«سامان دادن سریع به واکسیناسیون کرونا»
«احیای دریاچه ارومیه»
«پروژه آبرسانی غدیر»
«اتمام راهآهن خاش زاهدان»
«حل تنش آبی همدان»
«مدیریت مصرف و عدم قطعی برق و آب» (نیروگاه سازی را در دولت روحانی کثافتکاری میدانستند!)
«تسویه بدهی ۱.۶ میلیارددلاری ترکمنستان»
«حل مسئله سوآپ گازی شمال»
«عضویت دائم شانگهای»
«بازارچههای مرزی شرق کشور»
«مدیریت تنش سیاسی با ترکیه و آذربایجان»
«مجوزهای یکهفتهای کسبوکار»
«اتصال ۹۰ درصدی دولت به درگاه خدمات ملی»
«پرتاب چندین ماهواره»
«احیاء کریدور شمال جنوب و شرق به غرب»
«شفافسازی سامانه توزیع آرد و نان»
«بیمه رایگان سه دهک پایین جامعه»
«رفتوآمد فعالانه با اعضای بریکس»
«افزایش تولید و صادرات نفت»
«ساخت و تحویل نفتکش»
«احیای روابط با مصر و عربستان و...»
«دسترسی به پولهای بلوکه شده و...»
همه اینها در پیچیدهترین آرایش امنیتی و اقتصادی بینالمللی علیه ایران انجام شده که روحانی در ۸ سال دلخوش کرده بود بعد از تحقق برجام و رفع تحریم این کارها را انجام دهد!
هیاهوی اصلاحطلبان و همزبانی آنان با رسانههای غربی در تزریق ناامیدی به جامعه، نشان میدهد مسیر فعلی، مسیر امیدبخشی برای آینده کشور است. ان شاالله