الف - آموزش
۱ - با رشد چشمگیر مدرسهسازی تمام کودکان واجب التعلیم کشور به مدرسه دسترسی دارند؛ در حالی که در سال ۵۷ فقط ۴۰ درصد آنها این امکان را داشتند.
۲- با توسعه مدرسهسازی بهطور میانگین هر ۳۰ دانشآموز یک کلاس درس برای باسواد شدن دارند و آموزشوپرورش کشور با مدارس چند نوبتی خداحافظی کرده است.
۳- با رشد بیسابقه ۱۱ برابری ساخت و توسعه دانشگاهها در جمهوری اسلامی، هر فردی که تصمیم به فراگیری آموزش عالی دارد، این امکان برایش فراهم است.
ب - بهداشت و سلامت
۱ - پس از انقلاب بالای ۹۵ درصد مردم در تمام مناطق به شبکه بهداشت دسترسی دارند.
۲- پس از انقلاب مردم ایران دیگر نگران عدم مداوا در داخل کشور نیستند و هیچ ایرانی مجبور نیست برای درمان به خارج از کشور برود.
۳- با پیشرفتهای آموزشی، بهداشتی و درمانی پس از انقلاب مردم از رنج بسیاری از بیماریهای واگیردار نظیر وبا، سل، آبله، فلج اطفال، حصبه و. خلاص شدهاند.
۴ - با خودکفایی در تولید ۹۷ درصدی داروهای ساخت داخل، مردم در مراجعه به داروخانهها برای داروهای مورد نیاز خود، نگرانِ نبودن دارو نیستند.
۵ - دسترسی به ۲۲۰۰ مرکز توانبخشی دولتی و خصوصی، مرهم آلام خانوادههای دارای معلول در کشور است.
۶ - ایران با تأسیس و راهاندازی اورژانس اجتماعی، به جمع ۴ کشور دارای این سامانه اجتماعی پیوسته است.
۷- دسترسی مردم به خدمات مشاوره ژنتیکی، واکسیناسیون و غربالگری موجب کاهش رنج نگهداری معلولان بیشتر در جامعه شده است.
۸- با افزایش خدمات درمانی و زیستی به جانبازان و معلولین، ایران در ترازبالای جهانی در خدمترسانی به این قشر قرار گرفته است.
۹- اجرای قانون مناسبسازی اماکن عمومی جهت تردد معلولین و جانبازان مانند ایجاد رمپ، بالابر، خطوط تردد ویژه روشندلان و... از خدمات رفاهی جمهوری اسلامی است.
۱۰- پس از انقلاب، نگرانی مادران از بارداری، زایمان، مرگومیر زودرس نوزادان و اطفال خود برطرف شده است؛ چراکه نرخ مرگومیر اطفال زیر ۵ سال از ۲۰۰ مورد در هزار تولد در قبل از انقلاب به ۲۳ مورد در بعد از انقلاب رسیده است.