در جریان اعتراضات اجتماعی، تصویر و ویدئو به ابزاری اثرگذار برای شکل‌دهی افکار عمومی تبدیل شده‌اند. محتوای بصری سریع‌تر باور می‌شود، احساسات را درگیر می‌کند و برای مخاطب نقش شاهد عینی دارد؛ بنابراین تحریف‌های کوچک می‌توانند روایت‌ها را به‌طور جدی تغییر دهند.

یکی از شیوه‌های رایج، بازنشر تصاویر و ویدئوهای قدیمی با ادعای تازه بودن است. همچنین برش گزینشی و حذف بخش‌هایی از فیلم باعث می‌شود روایتی ناقص؛ اما جهت‌دار شکل بگیرد که معنای واقعی رویداد را دگرگون می‌کند.

صحنه‌سازی محدود، بزرگ‌نمایی رخدادهای کوچک و دست‌کاری تصاویر از طریق حذف یا افزودن عناصر، تغییر رنگ یا ترکیب قاب‌ها نیز برای القای خشونت یا بحران فراگیر استفاده می‌شود. در سال‌های اخیر، هوش مصنوعی هم به این ابزارها افزوده شده است.

هدف این تحریف‌ها تحریک احساسات، سوق‌دادن اعتراضات به خشونت، دوقطبی‌سازی جامعه و بی‌اعتمادسازی عمومی است؛ روندی که عقلانیت و گفت‌وگوی اجتماعی را تضعیف می‌کند.