آقازاده
سعید سلیمان پور
ای نوزده ساله قره العین
ای گنده شده به طرفه العین
آن روز که هفت ساله بودی
فارغ ز چک و حواله بودی
وکنون که به نوزده رسیدی
در وجه زمانه چک کشیدی
پس گوش به پندهای من کن
آویزه گوشهای خویشتن کن:
ای صورت و سیرت تو مطلوب
به به، به به، به این ژن خوب
من ماندهام از تو در تحیر
میهن ز تو هم تهی و هم پر
از عشق وطن شدی چو مجنون
سر بنهادی به دشت هامون
این دشت و دمن چو تنگت آمد
عزمی به سوی فرنگت آمد
اکنون سبز است جایت آری
چون کارت اقامتی که داری
دلسوخت از این مشقت تو
ای من به فدای گنبد تو
دسته بندی مطالب:
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
- شماره قبلی
- 2 از 166
- شماره بعدی
مطالب این سایت متعلق به نشریه پرتو بوده و استفاده از مطالب اختصاصی آن با ذکر منبع بلامانع است.
