در حسنظن، تنها حالات درونی انسان تغییر نمیکند؛ بلکه بیرون انسان نیز تغییر میکند و مقدرات انسان تغییر مییابد.
از همین رو است که در توصیههای دینی و در روایات ما زیاد آمده است که مومن باید فال خیر در کارهای خود بزند و از فال بد زدن پرهیز کند؛ یعنی بدبین نباشد. همچنان که پیامبر اکرم (ص) فرمودند: «تفالوا بالخیر تجدوه» فال خوب بزنید، همان را مییابید.
توصیه کردهاند حوادثی که در اطراف انسان رخ میدهد نسبت به آنها فال خوب زده شود؛ زیرا فردی که فال خوب میزند مشخص است که به خداوند حسنظن دارد و کارها را در دست خدا میبیند.
از سوی دیگر گفتهاند که فال بد نزنید و امام صادق (ع) نیز در روایتی میفرمایند: «الطِّيَرَةُ شِرْكٌ» فال بد شر است؛ زیرا پشت آن بدبینی به خدا است؛ یعنی گویا این عالم کسی را ندارد که آن را اداره نماید.
برخی بسیار نفوس بد میزنند و یا اظهار میکنند که آنها را سحر و طلسم کردهاند؛ در حالی که خود جایی کم گذاشتهاند یا فرهنگ جامعه مشکلی داشته که این مسئله را برای آنها به وجود آورده است و اتفاقاً افرادی که اینچنین فکر میکنند، به دست شیطان بهانه میدهند و مشکل آنها را بیشتر میکند؛ در حالی که باید به خدا توکل کنند.