شاید باورش برای عده‌ای سخت باشد؛ اما بمب اتمی نمی‌تواند کشوری را که مردمانش دارای فرهنگ غنی هستند فتح کند و لذا شما شاهد این هستید که جنگ‌های گوناگونی که در طول زمان رخ داده است، لزوماً نتیجه فتح و پیروزی برای گروه قدرتمند را نداشته است. چراکه فتح یک سرزمین، زمانی رخ می‌دهد که شما تماماً بتوانید حاکم بر آن باشید؛ نه اینکه مدتی بر آن سوار شوید و دوباره توسط مردم آن سرزمین، از بالا به زیر کشیده شوید. 

مثلاً در جریان استعمار هند، دیدید که فتحی که برای انگلیس خبیث صورت گرفته بود، طبل توخالی بیش نبود و پس از مدتی ظلم و غارت، مردم هند به‌واسطه قیام گاندی دوباره حکومت را در دست خودشان گرفتند.

در جنگ ویتنام، سوریه، یمن، عراق، جنگ‌های جهانی و... فقط چیزی که تغییر می‌کرد، تعداد ارقام کشته‌ها بود و مقاومت طرف مقابل و امثال اینها...

از همه اینها که بگذریم، صحنه عاشوراست که برایمان حقیقت کلام را تبیین می‌کند. در ظاهر، سپاه یزید و یزیدیان بودند که پیروز میدان شدند اما... آیا حقیقت همین بود که یزید پیروز شد؟ آیا اکنون این مولایمان امام حسین (علیه‌السلام) و یارانش هستند که ماندگار و پیروز شده‌اند یا یزیدیان که نه نام و نشانی از آنان مانده است و نه کسی لعن بر آنان را ترک می‌کند؟

پس آنچه فتح اصلی یک ملت بشمار می‌آید، فتح خاکریز "فرهنگ و اندیشه" آنان است. اگر فرهنگ و اندیشه آنان با طرف حمله کننده یکی باشد، دیگر نیازی به حمله و بمب و لشکرکشی نیست... چون تمام معیارهای آن فتح کننده برای مردم آن دیار، قابل‌قبول است و لذا با اندک تلاشی می‌توانند بر آن مردم حکومت کنند و سرزمین‌های مختلف را فتح کنند. چنانچه در فتح فردبه‌فرد نیز چنین است. بدین معنی که وقتی شما قلب کسی را تسخیر کنید یا فرهنگ فردی را تحت تاثیر خود قرار دهید، در حقیقت او را فتح کردید و او مسخر شماست. اما اگر به‌زور بخواهید فرهنگ، یا کاری را به کسی تحمیل کنید که پذیرای آن نیست، قطعاً آن فرد در اولین فرصت که بتواند از زیر بار آن زور بیرون بیاید، خواهد گریخت و حتی در فکر انتقام خواهد بود. 

در انقلاب خودمان دیدم که مردم، در اولین فرصتی که پیش آمد، از زیر بار ظلم و زورگویی شاه بیرون آمدند و قلوبشان را به دست امام عظیم‌الشأن دادند تا خداوند متعال به واسط او، پس از سالیان بسیار طولانی، حکومتی شیعی و اسلامی تشکیل دهد.

تمام مطلب به این نتیجه خواهد رسید که بمب اتمی که می‌تواند یک ملتی را حقیقتاً به زانو دربیاورد، بمب اتم "فکری و فرهنگی" است؛ همان بمبی که دشمنان ما، بعد از جریان آندلس با آن مواجه شدند.

آندلسی که مسلمانان آن را فتح کرده بودند و مسیحیان هرچه کردند و جنگیدند نتوانستند دوباره آن را پس بگیرند، تا اینکه به فکر برهنگی افتادند. "برهنگی زنان"، بمب اتمی که فتح آندلس کرد و توانستند با این شیوه دوباره سرزمین آندلس را از مسلمانان بستانند. این همان حربه ابلیس است که امام صادق (علیه السلام) درباره آن می‌فرمایند: «لیس لابلیس جند اشد من النساء و الغضب» برای شیطان سربازانی محکم‌تر از زن (بی‌حجاب و بی‌ایمان) و غضب وجود ندارد. (فروع کافی، ج5، ص515 / پرسمان. کام). 

امیرالمومنین علی (علیه‌السلام) در خطبه قاصعه می‌فرمایند: ای بندگان خدا! از این دشمن خدا (ابلیس) بر حذر باشید. به جانم سوگند! او تیر خطرناک را برای شما آماده نموده، در کمان گذارده و با قدرت، تا آخرین حدّ کشیده و از مکانی نزدیک به سوی شما پرتاب نموده است. در قرآن کریم نیز می‌خوانیم که پروردگار عالم هستی می‌فرماید: ای کسانی که ایمان آورده‌اید! گام‌های شیطان را پیروی نکنید و هرکس پیرو گام‌های شیطان شود، همانا که او به فحشا و منکر فرمان می‌دهد (سوره نور/21).

کلام آخر اینکه، برهنگی و بی‌حجابی، بمب اتمی هست که غرب و رژیم ظالم صهیونیستی، برای فتح مردم ایران و جهان در نظر گرفته‌اند. مردم و مسئولان عزیز! بمب برهنگی وقتی منفجر می‌شود، هیچ‌چیز و هیچ‌کسی را نمی‌شناسد و همه را نابود می‌کند...

کاری کنید تا دیر نشده است...!