معمولاً در سنت ادبیات فارسی، کتب مثنوی که یا همچون شاهنامه فردوسی بزرگ به بیان افسانهها و داستانها اختصاص داشته، یا بیان اخلاقیات و حکایات پندآموز و... با طریقی مشخص آغاز شدهاند که معمولاً با حمد و ستایش خداوند و سپس در نعت رسول گرامی اسلام (صلی الله علیه وآله وسلم) و... بوده است.