قدری به عقب بر می گردیم. سال 1360 ، جوانانی از همین سرزمین با عضویت در گروههای مختلف از قبیلِ مجاهدین خلق ،کومله،پیکار،چریک های فدائی و ... به مرور تحت تأثیر افکارِ باطلِ رهبران خود قرار گرفته و در هر کوی و برزن، خونِ مردمِ مظلوم این سرزمین را بر زمین میریختند و برای توجیه این خونریزی، تنها داشتن ظاهری انقلابی و یا نصب عکس امام در محل کسب، می توانست دلیلی قانع کننده برای ترور مردم باشد!
واقعیت تلخ این است که غربیها در روابط بینالملل نه اخلاق میشناسند و نه قدردانی. منطق آنان ساده است: هر جا عقبنشینی دیدند، فشار را بیشتر میکنند؛ هر جا مقاومت دیدند، پای میز معامله حاضر میشوند.