یکی را دیدم که در مصاحبهای گفته بود «برای اجرای عدالت ضرورتی ندارد که حکومت اسلامی شکل گیرد. همه باید عادل باشند.» و سپس با استفاده از ادبیاتی عرفانی افزوده بود «ما وابسته به وجود حق تعالی هستیم و باید مظهر صفات خداوند باشیم. اولین صفت خداوند عدل است «و ما هو بالظلام للعبید». خدا بهترین صفتش این است که ظلم به بندگانش نمیکند و ما هم باید به بندگان خدا ظلم نکنیم.» و در پایان مجدداً همان مدعای نخستین را تکرار کرده بود که «عدالت نیاز به حاکمیت حکومت اسلامی ندارد. همه انسانها مظهر عدل پروردگار باید باشند».
مدتی است که برخی از نویسندگان سکولار و لائیک، دائماً از گسترش بیدینی و خداناباوری و شکاکیت دینی در کشورهای مسلماننشین، از جمله ایران، میگویند و مینویسند! و معالاسف این القائات غیر واقعی در ذهن و ضمیر عدهای از مدیران و مسئولان کشور و برخی از گروههای سیاسی فعال در کشور هم کارگر افتاده است و آنان در رفتار و گفتار و گاهی در سیاستورزی خود بهگونهای عمل میکنند که فضا و فرصت بیشتری به رفتارهای دینستیزانه و هنجارشکنانه میدهند!
1) امیرمؤمنان (علیه السلام) در ضمن سخنانی (که در حکمت ۳۱ در نهج البلاغه آمده است) «صبر» و «یقین» و «عدل» و «جهاد» را به عنوان ارکان و پایههای چهارگانه «ایمان» ذکر میکنند و سپس هر کدام از این چهار پایه را به چهار شاخه تقسیم میکنند. «مرزبندی با فاسقان» و نفرت درونی از آنان و دوری گزیدن عملی از اهل فسق و فجور (شَنَآنِ الْفَاسِقِين) را در کنار «امر به معروف» و «نهی از منکر» و «موضعگیری صادقانه» به عنوان یکی از شاخههای چهارگانه جهاد ذکر میکنند.
یکی از مهمترین و بیسابقهترین خدمات امام باقر (علیه السلام) به جامعه اهل ولایت، این بود که آنان را از «اقلیتی پیرو» به «فرهیختگانی پیشرو» تبدیل کردند.
حجتالاسلام والمسلمین مرتضی کهرمی، کارشناس مسائل دینی، در واکنش به انتقادها از اجرای حرکت نمادین غدیر توسط وحید شمسایی در ورزشگاه، تأکید کرد که بیان اعتقادات دینی بهصورت محترمانه، تهدیدی برای وحدت نیست و آنچه وحدت را خدشهدار میکند، توهین و تحقیر دیگران است. در پی حرکت نمادین وحید شمسایی که با بلند کردن دست خود «نماد غدیر» را اجرا کرد، واکنشهایی در فضای رسانهای و ورزشی کشور شکل گرفت. عادل فردوسیپور در برنامهای رسانهای، این اقدام را «غیرضروری» و «خلاف وحدت» توصیف کرد.
"حوزه سکولاری و بیتفاوتی روحانیون" یکی از دیرینهترین آرزوهای دشمنان به شمار میآید. یکی از اصلیترین حربههای دشمنان اسلام، جهت عقبمانده نگه داشتن جامعه اسلامی، تبلیغ این ایده بود که اصولاً دین هیچ ارتباطی با سیاست ندارد.
بهائیت و چگونگی پیدایش و اهداف پلیدی که از شکلگیری و ترویج آن دنبال میشود را میشناسیم و میدانیم. همچنین مواجهه جدی عالمان بصیر شیعی و اسلامی با این فرقه استعماری و صهیونیستی را میدانیم و میتوانیم در آثاری که در این زمینه منتشر شده است دنبال کنیم.