دولت باید به شدت مراقب سوداگری بانکها و نهادهای مالی باشد تا وجوه را به سمت فعالیتهای غیر مولد هدایت نکنند. تشدید نظارت بر فعالیت نامولد اقتصادی و مهار سفتهبازی نیز اقدامی موثر برای مدیریت جریانات مالی است. در چنین شرایط اقدام بانک مرکزی به حراج سکه نه تنها مفید نیست؛ بلکه مضر است.
با فرض بازگشت قطعنامههای شورای امنیت، شواهد نشان میدهد که مشکلات اصلی اقتصاد ایران ناشی از تحریمهای یکجانبه آمریکا در حوزه نفت و بانک است و قطعنامههای سازمان ملل که عمدتاً به مسائل هستهای و موشکی مربوط میشوند، اثر اقتصادی ندارد.
در مقابل حمایت برخی دولتهای عربی، شمار موسسات و شرکتهای جهانی که تصمیم به تحریم رژم اشغالگر گرفتهاند و فشار اقتصادی بر این رژیم را افزایش دادهاند، روزبهروز بیشتر میشود. در هفتههای اخیر، صندوقهای سرمایهگذاری و شرکتهای بزرگ جهانی اقدام به بستن فعالیتهای خود، فروش سهام و خروج کامل از بازار رژیم اشغالگر کردهاند.
در حالی که مسئولان از کاهش اوج مصرف نسبت به سال گذشته و عبور از اوج مصرف تابستان سخن میگویند، تنها راهکار دولت، تعطیلیهای گاهوبیگاه ادارات و مراکز دولتی در تهران و سراسر کشور است.
محمدامین حقگو، مسئول میز اقتصاد ایران مرکز مطالعات راهبردی
مهمترین و هشداردهندهترین سیگنال بحران اقتصادی، در گزارش دفتر مرکزی آمار اسرائیل نمایان شد. گزارشی که حکایت از انقباض شدید 3.5 درصدی تولید ناخالص داخلی (GDP) در سهماهه دوم سال 2025 نسبت به سهماهه قبل دارد
جماعتی که این روزها، شعار «وفاق ملی» آنها گوش فلک را کَر کرده، در دهه 90 و پس از فتنه 88، شعار «آشتی ملی» سر میداد. این طیف هیچگاه در اصرار خود برای «آشتیملی» توضیح ندادند که مگر ملت با یکدیگر در قهر و تقابل به سر میبرند که «آشتی ملی» ضرورت پیدا کرده باشد؟!
اما گویا راه حل دولت چهاردهم برای حل مسائل و مشکلات جامعه بجای کار بیشتر تعطیلی بیشتر است. در یکسالی که از عمر این دولت می گذرد اخبار تعطیلی دولت بخاطر کمبود آب و برق و گاز و گرمی هوا زیاد به گوش می رسد.
اقتصاد ایران را همانند یک فنری جمع شده تصور کنید که با زنجیر دلار بسته شده است و اگر این زنجیر پاره شود، از ارتعاش باز شدن این فنر، تمام معادلات جهانی تغییر خواهد کرد. جنگ با دلار، جهاد در خط مقدم جبهه مقاومت است. راه قدس از نابودی سلطه دلار میگذرد.
در حالی که بورس کالا در ایران با هدف و بهانه شفافسازی مبادلات و کشف واقعی قیمتها تأسیس شد، عملکرد سالهای اخیر آن در مورد بسیاری از مواد اولیه کلیدی و حیاتی بهویژه سیمان، فولاد و محصولات پتروشیمی، از بروز یک پدیده معکوس خبر میدهد: گرانسازی سامانمند.