پرتو سخن: یکی از ابعاد مهم مسئله رهبری، بحث اجتهاد و قوت در مسائل فقهی و علمی است. درباره ایشان مطالبی نقل شده است. از جمله توصیه رهبر شهید عزیزمان، مبنی بر حاشیهنگاری ایشان بر کتاب «عروه»؛ همچنین پیامهای تبریک حضرات آیات نوری همدانی، مکارم شیرازی، شبیری زنجانی و موارد متعدد دیگر. همچنین آراء اعضای خبرگان رهبری که متشکلی جمعی از روحانیون مجتهد است، همگی بر فقاهت و علمیت حضرت آیتالله سید مجتبی خامنهای صحه میگذارد. در عین حال شخصیت علمی ایشان برای بسیاری از مردم ناشناخته است. در این باره قدری توضیح بفرمایید.
من سال ۲۰۱۷ افتخار پیدا کردم در یکی از سخنرانیهای رهبر شهید در تهران شرکت کنم. تحت تأثیر وقار و آرامش او و نوری قرار گرفتم که از چشمانش ساطع میشد. در آن سخنرانی به چالشهای پیش روی ایران و جهان پرداخت. من به طور غیرمستقیم در تلاشهای او برای متقاعد کردن جوانان غربی به تجدید و تعمیق نگاهشان به اسلام هم مشارکت داشتم
او عالیترین مرجع روحانیت شیعه به شمار میرفت. از این رو، باید از آنهمه تلاشهای او برای تقریب ادیان تقدیر کرد. از یک سو، تقریب مذاهب و جوامع گوناگون اسلامی، و از سوی دیگر، تقریب اسلام و سایر ادیان، بهویژه روابط او با کلیسای کاتولیک، واتیکان و نیز کلیساهای ارتدوکس.
امروز ایران الگویی برای تمام بشریت است. این همان معنای پایمردی در ایمان و ارادهی واقعی در دفاع از ارزشها و آزادی خویش است. ملت ایران و رهبری معنوی آن، وارثان حقیقی امامان معصوم هستند.
خانواده بهمثابه نخستین واحد وحدتآفرین است؛ جایی که تعدی به یک عضو، تعدی به همه تلقی میشود و خدمت به یکی، خدمت به کل است. امام صادق (علیهالسلام)، مؤمنان را چون پیکری واحد معرفی میفرماید: «اَلْمُؤْمِنُونَ فِی تَبَارِّهِمْ وَ تَرَاحُمِهِمْ وَ تَعَاطُفِهِمْ کَمَثَلِ اَلْجَسَدِ إِذَا اِشْتَكَى تَدَاعَى لَهُ سَائِرُهُ بِالسَّهَرِ وَ اَلْحُمَّى»؛ چنانکه اگر عضوی به درد آید، سایر اعضا با تب و بیخوابی همدردی میکنند