یکی از بزرگ‌ترین دردها این است که در سال‌های اخیر، هر زمان که از ضرورت توجه به ارزش‌های اجتماعی اسلام (مثل حجاب و امر به معروف و نهی از منکر و اجرای حدود اسلامی علیه مجرمان و...) سخنی به میان آمده است، عده‌ای از متلبسان به لباس روحانیت، بلافاصله به میدان آمده و در لباس دین و با زبان دین، علیه هر گونه اقدامی در جهت تحقق ارزش‌های اجتماعی دین، موضع‌گیری کرده و می‌کنند!

متأسفانه حوزه‌های علمیه هشدارهای جدی و صریح امام راحل را درباره ضرورت برخورد با مارهای خوش‌خط و خالی که در حوزه‌های علمیه جا کرده و در بزنگاه‌ها زبان غرب و لیبرالیسم می‌شوند، جدی نگرفتند. الان شاهد هستیم که این مارهای خوش خط و خال با صراحت بیشتر و به صورت آشکارتری در دفاع از سکولاریسم و علیه حاکمیت اسلام و ارزش‌های اجتماعی اسلام موضع‌گیری می‌کنند و به نظر می‌رسد تقابل اینان با اسلام محمدی و انقلاب اسلامی و ولایت فقیه، روز به روز آشکارتر و صریح‌تر خواهد شد. چالش آینده حکومت اسلامی و جمهوری اسلامی با همین مارهای خوش خط و خال متلبس به لباس روحانیت خواهد بود.

امام راحل در تاریخ ۳ اسفند ۱۳۶۷ (چند ماه پیش از رحلت)، در نامه‌ای خطاب به طلاب و روحانیت فرمودند: 

«در حوزههای علمیه هستند افرادی که علیه انقلاب و اسلام ناب محمدی فعالیت دارند. امروز عده‌ای... چنان تیشه به ریشه دین و انقلاب و نظام می‌زنند که گویی وظیفه‌ای غیر از این ندارند. ...طلاب عزیز لحظهای از فکر این مارهای خوش خط و خال کوتاهی نکنند؛ این‌ها مروّج اسلام امریکایی‌اند و دشمن رسول اللَّه.»