احمدحسین شریفی

ضمن تبریک و تهنیت به برگزیدگان چهل و سومین دوره کتاب سال جمهوری اسلامی، چند نکته را با الهام از آثار برگزیده بیان می‌کنم: 

احمدحسین شریفی

رشد و پیشرفت، امری همه‌جانبه است. پیشرفتِ تک‌ساحتی یا توسعه‌ی تک‌بعدی، تصویری کاریکاتوری از پیشرفت است که نه تنها هیچ انسجام و توازنی در اعضا و اجزای آن وجود ندارد؛ بلکه نشانه‌ای از به هم ریختگی سیستمی و عدم توازن اجتماعی است. پیشرفتِ مفید، پیشرفتی متوازن، متعادل و عادلانه است؛ یعنی به صورت همزمان و هماهنگ در همه ابعاد زیست انسانی و اجتماعی صورت می‌گیرد.

احمدحسین شریفی

احمدحسین شریفی

«انتشار» علم و «نمایه‌زنی» و «نمایان‌سازی» آن و تسهیل دسترسی جستجوگران دانش به آن، در نظام ارزشی اسلام و در روایات معصومان علیهم السلام نه تنها به عنوان کاری واجب و ضروری؛ بلکه به مثابه‌ی ابزار و معیاری برای سنجش درستی و علمیت علم معرفی شده است.

احمدحسین شریفی

یکی را دیدم که در مصاحبه‌ای گفته بود «برای اجرای عدالت ضرورتی ندارد که حکومت اسلامی شکل گیرد. همه باید عادل باشند.» و سپس با استفاده از ادبیاتی عرفانی افزوده بود «ما وابسته به وجود حق تعالی هستیم و باید مظهر صفات خداوند باشیم. اولین صفت خداوند عدل است «و ما هو بالظلام للعبید». خدا بهترین صفتش این است که ظلم به بندگانش نمی‌کند و ما هم باید به بندگان خدا ظلم نکنیم.» و در پایان مجدداً همان مدعای نخستین را تکرار کرده بود که «عدالت نیاز به حاکمیت حکومت اسلامی ندارد. همه انسان‌ها مظهر عدل پروردگار باید باشند».

احمدحسین شریفی

سیره پیامبر اکرم (صلی‌الله‌علیه‌وآله) این‌گونه بود که با اهانت‌ها و بی‌اخلاقی‌هایی که نسبت به شخص خودشان می‌شد، کریمانه برخورد می‌کردند. این برخورد کریمانه و نرم و منعطف، تا جایی است که تمجید و تحسین بی‌نظیر الهی را در پی داشته است: «وَ إِنَّكَ لَعَلى خُلُقٍ عَظیم (قلم، آیه 4)» در توصیفی که هند بن ابی هاله،  از اخلاقیات پیامبراکرم (صلی‌الله‌علیه‌وآله) دارد، می‌گوید: کَانَ دَائِمَ الْبِشْرِ سَهْلَ الْخُلُقِ لَيِّنَ الْجَانِبِ لَیْسَ بِفَظٍّ وَ لَا غَلِيظٍ 

احمدحسین شریفی

مدتی است که برخی از نویسندگان سکولار و لائیک، دائماً از گسترش بی‌دینی و خداناباوری و شکاکیت دینی در کشورهای مسلمان‌نشین، از جمله ایران، می‌گویند و می‌نویسند! و مع‌الاسف این القائات غیر واقعی در ذهن و ضمیر عده‌ای از مدیران و مسئولان کشور و برخی از گروه‌های سیاسی فعال در کشور هم کارگر افتاده است و آنان در رفتار و گفتار و گاهی در سیاست‌ورزی خود به‌گونه‌ای عمل می‌کنند که فضا و فرصت بیشتری به رفتارهای دین‌ستیزانه و هنجارشکنانه می‌دهند!

 احمدحسین شریفی