یکی از موهبت‌ها و نعمت‌هایی که خداوند به حضرت سلیمان (علیه‌السّلام) عطا کرد، مهار کردن گروهی از نیروهای مخرّب بود؛ زیرا به هر حال در میان شیاطین و اجنّه افرادی بودند که به عنوان یک نیروی مفید و سازنده قابل استفاده به حساب نمی‌آمدند، و چاره‌ای جز این نبود که آن‌ها در بند باشند، تا جامعه از شرّ مزاحمت آن‌ها در امان بماند، چنان‌که خداوند در قرآن می‌فرماید: «وَ آخَرِینَ مُقَرَّنِینَ فِی الْاَصْفادِ؛ و گروه دیگری از شیاطین را در غل و زنجیر تحت سلطه او قرار دادیم».

ابتدا باید گفت که مراد از شیاطین در آیات قبلی ممکن است همان جنیان باشند.

براساس منابع تاریخی و روایات مأثوره، محل دفن آن حضرت احتمالاً در یکی از سه نقطه زیر است:

براساس روایت "ابن شبه" در "تاریخ المدینه"، قبر حضرت فاطمه(س) در قبرستان بقیع و در گوشه خانه «عقیل بن ابی طالب» است. این خانه در وسط قبرستان بقیع و همان جایی که امروز قبر عقیل است قرار داشته است. بسیاری از بنی هاشم در اطراف یا داخل این خانه مدفون شده‌اند. خانه او در نزدیکی قناتی بوده و قبر حضرت فاطمه(س) بر اساس روایات ابن شبه در مدخل خروجی کوچه‌ای بین «خانه عقیل» و «خانه نبیه» قرار داشته که بین قبر و قنات مورد نظر ۲۳ ذراع (یازده متر) فاصله بوده است.

زمان حکومت عمر بن عبدالعزیز (۹۹_۱۰۱ق) با زمان امامت امام سجاد (علیه‌السلام) (حداکثر تا سال ۹۶ق) مصادف نبوده است؛ بنابراین چنین سخنی از اساس باطل دانسته شده است. علاوه بر اینکه هیچ‌کس این نظریه را مطرح نکرده است.

جنگ‌های صلیبی،  (۴۸۸–۶۹۰ ه.ق) مجموعه‌ای از هشت لشکرکشی نظامی مسیحیان غرب اروپا با تحریک پاپ‌ها، با هدف آزادسازی بیت المقدس از دست مسلمانان بود؛ اما انگیزه‌های واقعی آن‌ها شامل کسب ثروت، توسعه قلمرو و ایجاد دولت‌های صلیبی در شرق بود.

نخستین جنگ با شعار دینی و کشتارهای فجیع در بیت المقدس (۴۹۲ ه.ق) آغاز شد و با تشکیل امارت‌های صلیبی (رها، انطاکیه، طرابلس و پادشاهی قدس) ادامه یافت.

از دلایل عمده نفوذ تشیع در ایران، مهاجرت سادات علوی به مناطق مختلف این سرزمین است. این مهاجران عمدتاً شیعه بوده‌اند که گرایش‌های مختلفی چون زیدی و امامی داشتند و در رواج تشیع در ایران نقش قابل توجهی ایفا کردند. از مهم‌ترین ساداتی که حضور آن‌ها موجب رواج تشیع در ایران شد، امام رضا (علیه‌السلام) بودند. حضور امام (علیه‌السلام)، علاوه بر برانگیختن علایق شیعی در میان ایرانیان، موجب مهاجرت عده زیادی از سادات علوی به ایران گردید. همچنین، حضور امام (علیه‌السلام) باعث مهاجرت عده‌ای از عالمان شیعه به ایران شد که حضورشان در رواج تشیع تأثیرگذار بود.

حضور اسرای کربلا در اولین اربعین شهادت امام حسین (علیه‌السلام) بر سر مزار آن حضرت در کربلا، از مسائلی است که برخی محققان شیعه در قرون اخیر درباره آن تشکیک کرده‌اند. در مقابل، برخی دیگر از اندیشمندان درصدد رد این تشکیک و اثبات اربعین اول برآمده‌اند.