مرقد صافی صفا یمانی، مشهور به «صفّة صافی صفا»، واقع در جنب مقام امیرالمؤمنین (ع)، بارگاه اثیب الیمانی معروف به «صافی صفا» است که از آثار تاریخی شهر نجف اشرف به شمار می‌‌‌‌رود و تاریخ آن‌ها به صدها سال پیش برمی‌گردد.

اولین گنبد این بارگاه در قرن هشتم هجری بنا شد و تا سال 1044 هجری چندین بار مرمت و بازسازی گردید. از 550 سال گذشته تا به امروز، پرده‌داری بارگاه با خاندان آل الدروایش مخزومیه است.

بارگاه صافی صفا در کمربندی جهت غربى شهر نجف، در حدود 500 متری حرم مطهر امیرالمومنین علی و در كنار بحر النجف و مشرف به آن درياچه واقع شده است.

  اگر مقصود از قرآن صفحات و خطوط آن باشد، به یقین بر پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) مقدّم نیست و پیامبر اکرم هم جسمش و هم شخصیتش افضل از آن است و در مواقع خطر نباید پیامبر فدا شود؛ اما اگر مقصود از قرآن، حقایق و محتوا و روح آن باشد، باید گفت این آیین با روح پیامبر متحد شده است و در حقیقت همان شخصیت پیامبر اکرم است که افق آفرینش الاهی است. پس برتر از هر آفرینش دیگری است و اگر روزی این آیین قرآنی به خطر افتد، جسم پیامبر فدای آن خواهد شد.

مقصود از قرآن

در سال‌های اخیر شبهه‌ای مطرح شده که گویا به دلیل کم‌احترامیِ حضرت یوسف (علیه‌السلام) به پدرش، نبوت از نسل او برداشته شده است؛ ادعایی که نیازمند بررسی دقیق است.

بنابر روایتی، امام صادق (علیه‌السلام) می‌فرمایند: علت به پیامبر نرسیدن فرزندان حضرت یوسف (علیه السلام) آن است که وقتی پدرش به مصر نزد او آمد، یوسف دیرتر از پدر از اسب پایین آمد و خداوند به‌ خاطر این ترکِ اَولی، از نسل او پیامبری قرار نداد.

عرضه حدیث، به معصوم نشان دادن یا قرائت کردن احادیث برای معصومان (علیهم السلام) بوده که به عنوان روشی برای اطمینان از درستی احادیث استفاده می‌شده است. نمونه‌هایی از عرضه احادیث در کتاب‌ها نقل شده است. در دوره غیبت صغری، این کار توسط نائبان خاص صورت می‌گرفت. در دوره غیبت کبری با عدم دسترسی به معصوم، روش جدیدی به وجود آمد که در آن احادیث را به عالمان حدیث‌شناس عرضه می‌کردند. روش اجازه روایت از روش‌هایی است که برای جبران عدم دسترسی به معصوم، به وجود آمد.

مصحف فاطمه (س) کتابی که جبرئیل پس از وفات پیامبر اسلام (ص) بر حضرت فاطمه (س) املا کرد و امیرالمومنین علی (ع) آن را نوشتند. بر اساس روایات، در اصل وجود چنین کتابی تردید نشده است.

روایات مربوط به وجود مصحف فاطمه (س) در قدیمی‌ترین منابع روایی شیعه، چون بصائر الدرجات و الکافی آمده است. بنا بر منابع، مصحف فاطمه (س) در دسترس کسی نبوده و نزد امامان شیعه (ع) محفوظ است. بیشترین روایات مربوط به این مصحف را علامه مجلسی در باب‌های مربوط به علوم اهل‌بیت (ع) آورده است.

ابوهریره در یمن متولد شد. به جز کنیه ابوهریره، نام دیگری برای او ثبت نشده است. در زمان جاهلیت برای او تا ۳۰ اسم احتمال داده‌اند و بعد از اسلام آوردنش بیش از ۱۰ اسم برایش نقل کرده‌اند. ابوهریره همراه با رئیس قبیله خود، در سن ۳۰ سالگی با کاروانی به مدینه آمد و در سال هفتم هجری با پیامبر (صلی الله علیه وآله وسلم) بیعت کرد. تاریخ‌نگاران به اتفاق، تاریخ بیعت ابوهریره با پیامبر (صلی الله علیه وآله وسلم) را سال هفتم پس از هجرت نگاشته‌اند. مدت مصاحبت ابوهریره با پیامبر (صلی الله علیه وآله وسلم)، بنابر نقل خودش، بیش از ۳ سال نبوده است.

عرب قحطانی گروهی از قبایل عرب‌اند که زیستگاه اصلی‌ آنان جنوب شبه‌جزیره عربی بوده است. این گروه از عرب‌ها را فرزندان قحطان دانسته‌اند و از این رو به آنان عرب قحطانی گفته‌اند. قبایلی همچون سبأ و حمیر که در جنوب عربستان، حکومت‌های بزرگی تاسیس کردند و نیز برخی قبایل که از جنوب به مناطق شمالی جزیرة العرب مهاجرت کردند از جمله؛ قبایل جُرهم و خُزاعه در مکه و اوس و خزرج در مدینه از قبایل قحطانی بودند.

نسب قحطانی‌ها

مسلمانان از این صلح، چند امتیاز و پیروزی مهم به شرح زیر به دست آوردند:

عملاً به فریب‌خوردگان مکه نشان دادند آن‌ها قصد کشتار ندارند، و برای شهر مقدس مکه و خانه خدا احترام فراوان قائلند؛ همین امر سبب جلب قلوب جمع کثیری، به سوی اسلام شد.

قریش برای اولین بار، اسلام و مسلمین را به رسمیت شناختند، مطلبی که دلیل بر تثبیت موقعیت آن‌ها در جزیره «عربستان» بود.