از مهمترین آسیبهای موجود در کشور این است که شوربختانه هیچ همفکری و همدلی و همگرایی و وفاقی در میان مسئولان و مدیران خُرد و کلان کشور در اجرای قوانین اسلامی به ویژه قوانین ناظر به ارزشهای اجتماعی و عمومی مثل عفاف و حجاب وجود ندارد!
معالاسف باید گفت که افکار سکولاریستی تا عمق جان عدهای از مسئولان جمهوری اسلامی نفوذ کرده است! لیبرالیسم فرهنگی نیز روش و رویه مدیریت فرهنگی عدهای دیگر شده است! ملاحظهکاری و بیتفاوتی و شاید ناامیدی از اصلاح امور را نیز، حتی با چشمان غیرمسلح، میتوان در عملِ عدهای از بزرگان فرهنگی کشور مشاهده کرد!
انقلاب اسلامی ایران اگرچه در ساحت سیاسی نمود یافت؛ اما بر اساس مبانی فکری و معرفتی بنا شده است. زین رو برخی از بزرگان انقلاب، وقت خود را بیش از هر کاری صرف تبیین این مبانی کردند.
نمونه بارز این افراد، استاد مطهری بود که اتفاقاً از آنجا که به پیریزی مهمترین رکن انقلاب اسلامی مشغول بود، زودتر از دیگران مورد آماج دشمن قرار گرفته و شهید شد.
یکی دیگر از بزرگانی که بهصورت جدی به این امر مهم پرداخت، استاد مصباح یزدی بود. شخصیتی که به تعبیر رهبر معظم انقلاب، پرکننده خلأ متفکرینی مانند علامه طباطبایی و شهید مطهری در زمانه اخیر بودند.
رهبر فرزانه انقلاب در دیدار جمعی از بانوان فرهیخته کشور در تاریخ ۲۷ آذر فرمودند:
«در دوران انقلاب، پیشرفت بانوان در کشور ما، پیشرفت بسیار خوبی است. ما اینهمه دانشمند زن، هیچوقت نداشتیم، اینهمه استاد دانشگاه زن، هیچوقت نداشتیم، اینهمه شاعر زن، اینهمه نویسندهی زن، اینهمه هنرمند زن، آن هم با تدیّن، هیچوقت نداشتیم».