اگر توان کار ندارید، «نداری» را بهانه نکنید!

کیهان: همزمان با ناکامی دشمن در میدان نظامی و پناه بردن دوباره آن به ابزار تحریم، خط عقب‌نشینی و مأیوس‌سازی در داخل با اسم رمز «نداری» فعال شده است. جنگ ترکیبی و همه‌جانبه دشمن آمریکایی - صهیونیستی علیه ملت ایران وارد مرحله نوینی شده است. دشمن پس از مواجهه با دیوار سخت مقاومت ملی و شکست فاحش محاسباتی در میدان نظامی، بار دیگر به نسخه نخ‌نما و تکراری «فشار حداکثری» و «تحریم» روی آورده است. در چنین شرایط حساس و خطیری، انتظاری که از مسئولان اجرائی کشور می‌رود، شجاعت در تصمیم‌گیری، پمپاژ امید به جامعه و ایستادگی شجاعانه در برابر جنگ روانی اتاق فکر واشنگتن و تل‌آویو است؛ نه حرف مأیوس‌کننده و سیگنال «ضعف» فرستادن به دشمن!

«پول نداریم»، «هزینه‌ها چندبرابر شده»، «نفت نمی‌توانیم بفروشیم» و «توقع ایجاد نکنیم»؛ این‌ها نه لاف‌های رسانه‌های خارجی؛ بلکه کلیدواژه‌های پرتکراری است که متأسفانه این روزها از زبان برخی مسئولان شنیده می‌شود. سؤال شفاف مردم این است: اگر در میدان نبرد نظامی پشت دشمن را به خاک مالیده‌ایم؛ چرا در خط مقدم مدیریت اجرائی، آدرس «بن‌بست» و «نداری» به جامعه می‌دهید؟ اگر قدرتی برای ترمیم زخم‌های معیشتی ندارید، حداقل روی زخم مردم نمک نپاشید!  

 

رویکرد هپروتی به واقعیت جنگ                   

محمد ایمانی: مدعیان "صلح شرافتمندانه" در وسط جنگ ترکیبی دشمن، به واقعیات و تجارب موجود، دهن‌کجی می‌کنند و بنابراین، به مردم دروغ می‌گویند.

از تجربه برجام و دو دور حمله آمریکا در اوج مذاکرات و نزدیک بودن توافق که بگذریم، سرنوشت آتش‌بس و تفاهم‌نامه، ثابت می‌کند که دولت ترامپ مطلقاً دنبال توافق محترمانه و حتی توافق معتبر و پایدار نیست؛ بلکه هر بار - به اعتبار وارونه شدن محاسبات نظامی‌اش - با عملیات فریب کوشیده تا مانع تثبیت پیروزی‌های ایران در میدان شود و هنگامی که از شتاب موفقیت‌های ایران کاست، مجدداً شرارت را از سر بگیرد.

مدعیان ناصادق "صلح شرافتمندانه" به یاد بیاورند محاصره دریایی علیه ایران، بلافاصله پس از آن صورت گرفت که ایران، زدن ضربات دردناک به دشمن را متوقف کرد و درخواست آمریکا از طریق واسطه‌ها برای آتش‌بس را پذیرفت.

 

راز دفاع شیخ نعیم از تفاهم‌نامه

مجری صداوسیما: دفاع شیخ نعیم قاسم از تفاهم‌نامه اسلام‌آباد شبیه دفاع سیدحسن نصرالله از برجام، دفاع و تقویت موضع ایران است، نَه دفاع از تفاهم یا بندهای آن. ما با دولبه قیچی طرف هستیم؛ لبه‌ای که می‌گوید ایران، لبنان را رها کرده و لبه‌ای که به‌خاطر دفاع شیخ نعیم از تفاهم، می‌گوید هیچ انتقادی به تفاهم‌نامه نکنید.

 

دوگانه معیوب جنگ و صلح

بذرپاش: تنگه هرمز، نماد وزن ایران در معادلات منطقه است. خیابان هم‌صدای جامعه‌ای است که دنبال پیروزی است. دوباره دوگانه معیوب جنگ و صلح را شروع نکنید.

اگر دنبال پایان جنگ و پیروزی ایرانیم، باید حاکم تنگه هرمز بمانیم و یادمان باشد که موفقیت از مسیر مقاومت می‌گذرد.

 

وظیفه ایستادگی در برابر تسلیم‌طلبانِ بی‌غیرت

محمد اکبرزاده: ما در کنار عمل به دستور صریح و موکد رهبر انقلاب برای حفظ وحدت، موظفیم در برابر تسلیم‌طلبانِ بی‌غیرت بایستیم؛ آن‌ها که دوگانه کاذب می‌سازند و مقاومت را در مقابل زندگی قرار می‌دهند!

در برابر دشمن غدار و بی‌وجدانی که می‌خواهد مردمت را حقیر و گرسنه نگه دارد، مقاومت عین زندگی است.

 

دبیر شعام به آمریکا حمله کرد؛ جیغ مدعیان اصلاحات بلند شد

روزنامه کیهان: خط و نشان دبیر شورای عالی امنیت ملی برای دولت تروریست آمریکا، جیغ طیف غربگرا و جریان مدعی اصلاحات در داخل را بلند کرد.  محسن رضایی با تبیین «معادله موازنه بازدارندگی» و تغییر قواعد بازی، محاسبات کاخ سفید در منطقه را به چالش کشید. او با صراحت اعلام کرد که: «اگر ترامپ بخواهد کارهایی بکند، زلزله‌وار مقابله به مثل می‌کنیم» و یادآور شد که: «تنگه هرمز علی‌رغم ادعای آمریکایی‌ها بسته است و تا آمریکا رفتارش را اصلاح نکند، باز نمی‌شود.»

هنوز طنین این خط و نشان اقتدارآمیز علیه آمریکا در فضای رسانه‌ای نپیچیده بود که سوگواران داخلی کاخ سفید، به تقلا افتادند. غرب‌گرایانی که همواره نبضشان با خشم و لبخند کاخ سفید می‌زند، باز هم دردشان آمد؛ اما نه برای منافع ملی و سفره مردم؛ بلکه برای شکسته شدن هیبت اربابشان!

 

نترسید، نترسیم و نترسانیم

عباس شمسعلی: مسئولان محترم در همه قوا به ویژه در دولت، امروز باید ضمن تلاش برای قوی شدن در عرصه اقتصاد و عبور از موانع و مشکلات به پشتوانه تلاش و مدیریت جهادی، نباید در گفتار خود نیز باعث افزایش امید دشمن و ایجاد نگرانی در بین مردم شوند.

فراموش نمی‌کنیم آن کلام ارزشمند مجاهد شهید، سردار دل‌ها حاج قاسم سلیمانی که در یکی از سخنرانی‌های خود به استفاده از فرصت‌ها در شرایط بحران اشاره کرد و گفت: «من با تجربه این را می‌گویم که میزان فرصتی که در بحران‌ها وجود دارد، در خود فرصت‌ها نیست. اما شرط آن، این است که نترسید و نترسیم و نترسانیم.»