نزول جبرئیل و تکلم او با حضرت زهرا (سلام الله علیها)، در روایات معتبر مورد اشاره قرار گرفته است. از جمله این روایات، صحیحه ابی عبیده است که گفته شده: «عَنْ أَبِي عَبْدِ اللهِ علیه‌السلام، قَالَ: «إِنَّ فَاطِمَةَ(ع) مَكَثَتْ بَعْدَ رَسُولِ اللهِ(ص) خَمْسَةً وَسَبْعِينَ يَوْماً، وكَانَ دَخَلَهَا حُزْنٌ شَدِيدٌ عَلى أَبِيهَا، وكَانَ يَأْتِيهَا جَبْرَئِيلُ، فَيُحْسِنُ عَزَاءَهَا عَلى أَبِيهَا، ويُطَيِّبُ نَفْسَهَا، ويُخْبِرُهَا عَنْ أَبِيهَا ومَكَانِهِ، ويُخْبِرُهَا بِمَا يَكُونُ بَعْدَهَا فِي ذُرِّيَّتِهَا، وكَانَ عَلِيٌّ(ع) يَكْتُبُ ذلِكَ.» در روایتی امام صادق (علیه‌السلام) فرمودند: «حضرت فاطمه مدّت هفتاد و پنج روز بعد از رحلت پدر بزرگوارش زنده و به علّت از دست دادن پدر خویش دچار غم و اندوه شدیدی بود. جبرئیل نزد آن بانوی معظّم می‌آمد و به وی تسلیت می‌گفت و خاطر او را آرام می‌کرد. وی را از مقام و مکان پدر بزرگوارش آگاه می‌نمود. و آن حضرت را از مصایبی که بعداً فرزندانش بدان‌ها دچار می‌شوند، مطّلع می‌کرد و حضرت علی (علیه‌السلام) آن مطالب را می‌نوشت و این مصحف فاطمه است.» تمامی راویان این روایت ثقه بوده و روایت صحیح السند می‌باشد.

روایت بعدی، معتبره حماد بن عثمان است که در آن آمده است: «إِنَّ اللهَ تَعَالى لَمَّا قَبَضَ نَبِيَّهُ دَخَلَ عَلی فَاطِمَةَ(س) مِنْ وَفَاتِهِ مِنَ الْحُزْنِ مَا لَايَعْلَمُهُ إِلاَّ اللهُ عَزَّ وَجَلَّ، فَأَرْسَلَ اللهُ إِلَيْهَا مَلَكاً يُسَلِّي غَمَّهَا وَ يُحَدِّثُهَا، فَشَكَتْ ذلِكَ إِلى أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ(ع)، فَقَالَ لَهَا: إِذَا أَحْسَسْتِ بِذلِكَ وَسَمِعْتِ الصَّوْتَ، قُولِي لِي، فَأَعْلَمَتْهُ بِذلِكَ، فَجَعَلَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ(ع) يَكْتُبُ كُلَّ مَا سَمِعَ حَتّى أَثْبَتَ مِنْ ذلِكَ مُصْحَفاً». قَالَ: ثُمَّ قَالَ: «أَمَا إِنَّهُ لَيْسَ فِيهِ شَيْءٌ مِنَ الْحَلَالَ وَالْحَرَامِ، وَلكِنْ فِيهِ عِلْمُ مَا يَكُونُ.» حماد بن عثمان گوید: شنیدم امام صادق (علیه‌السلام) می‌فرمودند: «زنادقه در سال صد و بیست و هشت ظهور کنند؛ من این را از مطالعه مصحف فاطمه (سلام الله علیها) دریافتم. من عرض کردم: مصحف فاطمه (سلام الله علیها) چیست؟ فرمودند: چون خدای تعالی جان پیغمبر را گرفت، حضرت فاطمه (سلام الله علیها) از وفات آن حضرت تا آنجا اندوهناک شدند که جز خدای عزوجل نداند. خدا فرشته‌ای فرستاد تا فاطمه (سلام الله علیها) را تسلیت دهد و با او حدیث گوید؛ از این رو پیش علی (علیه‌السلام) آمدند و شکایت کردند (چون هراس آور بود و گفته‌های او از دست می‌رفت) فرمودند: هر وقت احساس نزول فرشته را کردی و آوازش را شنیدی به من خبر ده. و پس از آن علی (علیه‌السلام) هر چه از فرشته می‌شنیدند می‌نوشتند تا اینکه مصحفی از این نوشته‌ها درست شد. سپس فرمودند: در آن مصحف هیچ احکام حلال و حرام نیست؛ ولی در آن، علم به حوادث آینده است.»