بر اساس دلایل متعددی که در مباحث کلامی و اعتقادی شیعه در بحث امامت خاصه آمده، وصیّ حقیقی امام حسین (علیه‌السلام) حضرت زین العابدین بوده است. امام حسین (علیه‌السلام) قبل از حرکت به سوی عراق، به فرزندشان زین‌العابدین وصیت کرده بودند و در روز عاشورا نیز در ساعت پایانی عمر شریفشان، آن وصیت را یشدآوری و تجدید فرمودند. 

کوه نور (در عربی: جبل النور) کوهی است در مکه که غار حراء در آن قرار گرفته است؛ غاری که محل خلوت‌گزینی حضرت محمد (ص) پیش از بعثت بود و نخستین وحی در آنجا بر پیامبر نازل شد. این کوه در ادبیات دینی اسلامی جایگاه مهمی دارد و یکی از مکان‌های زیارتی مسلمانان است.

موقعیت جغرافیایی

جبل النور یا کوه نور محل نزول نخستین وحی خداوندی بر رسول اسلام است که با نام‌های: «کوه حِراء»، «جبل الاسلام» و «جبل القرآن» نیز شناخته می‌شود. این کوه با ارتفاع 634 متر، در ۴ کیلومتری شمال شرقی مکه در مسیر مِنا به عرفات قرار داشته که اکنون به علت گسترش شهر در داخل شهر قرار گرفته است.

حضرت یونس (ع)، پیامبری برگزیده از سوی خداوند، در یکی از شگفت‌انگیزترین آزمون‌های تاریخ قرار گرفت.

او که از سوی خداوند برای هدایت قومش مأمور شده بود، پس از مواجهه با نافرمانی مردم، تصمیم به ترک قوم گرفت.

اما خداوند که حکمتش بی‌پایان است، ماجرایی بزرگ را برای این پیامبر عزیز رقم زد تا او را به مقام بالاتری از ایمان و تسلیم برساند.

پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله) به ظاهر خواندن و نوشتن نمی‌دانستند، و در میان قوم خود به داشتن سواد معروف نبودند؛ زیرا افراد هرگز ندیده بودند چیزی بخوانند یا بنویسند؛ بنابراین او را «امّی» می‌خواندند.

در قرآن هم ایشان را با همین وصف یاد کرده است: «الَّذِینَ یَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِیَّ الْأُمِّیَّ ...»؛ (همان کسانی که از فرستاده خدا، پیامبرِ اُمّی [و درس نخوانده] پیروی می‌کنند)

«...فَآمِنُوا بِاللهِ وَ رَسُولِهِ النَّبِیِّ الْأُمِّیِّ...»؛ (پس ایمان بیاورید به خدا و فرستاده‌اش؛ آن پیامبرِ درس نخوانده‌امی)

مسجد حَنّانه، مسجدی است در شهر نجف نزدیک مرقد کمیل بن زیاد که طبق نقل‌های تاریخی، زمین آن دو بار در عزای ائمه (ع) ناله کرده است؛ یک بار در زمان تشییع امیرالمؤمنین(ع) و یک بار نیز بعد از واقعه کربلا. علت نام‌گذاری مسجد نیز همین است. 

این مسجد در محله حنانه، به فاصله ۲.۵ کیلومتری از حرم امیرالمؤمنین(ع)، سمت شمال نجف، و در نزدیکی مرقد کمیل بن زیاد نخعی واقع است. در سده‌های اخیر با گسترش شهر نجف، این مسجد جزو شهر نجف قرار گرفته است.

مَمالیک به سلاطینی گفته می‌شود که در طول سه قرن بر مصر و شام حکومت می‌کردند. ممالیک جمعِ «مملوک» به معنای «غلام»، بیشتر در مورد غلامان سفیدپوست به کار می‌رود. ممالیک اصالتاً از غلامان اقوام ترک یا چـَرکَس بودند. ایشان در ابتدا به‌عنوان سپاه مزدور سلسله ایوبی (1174-1254م.) خدمت می‌کردند که به‌تدریج به مراتب بالای نظامی و سیاسی رسیدند.

حکومت ممالیک در سال ۶۴۸ قمری/۱۲۵۰ میلادی با سقوط ایوبیان و قدرت‌گیری عزالدین ایبک بر مصر و شام آغاز شد. پس از حدود 275 سال، سلطان سلیم اول عثمانی، در سال ۹۲۳ قمری/۱۵۱۷ میلادی مصر را فتح کرد و به حکومت ممالیک پایان داد.

  هبة‌الله یکی از نام‌های حضرت شیث، سومین فرزند حضرت آدم و جانشین ایشان است. این نام به معنای «عطای خدا» یا «بخشش خداوند» بر این پیامبر نهاده شد و داستان جالبی در پس آن نهفته است.

مرقد صافی صفا یمانی، مشهور به «صفّة صافی صفا»، واقع در جنب مقام امیرالمؤمنین (ع)، بارگاه اثیب الیمانی معروف به «صافی صفا» است که از آثار تاریخی شهر نجف اشرف به شمار می‌‌‌‌رود و تاریخ آن‌ها به صدها سال پیش برمی‌گردد.

اولین گنبد این بارگاه در قرن هشتم هجری بنا شد و تا سال 1044 هجری چندین بار مرمت و بازسازی گردید. از 550 سال گذشته تا به امروز، پرده‌داری بارگاه با خاندان آل الدروایش مخزومیه است.

بارگاه صافی صفا در کمربندی جهت غربى شهر نجف، در حدود 500 متری حرم مطهر امیرالمومنین علی و در كنار بحر النجف و مشرف به آن درياچه واقع شده است.