۱۰ - قناعت به غذای میزبان: امام محمدتقی (علیه‌السلام) از پدران خود نقل می‌کنند: «روزی سلمان، ابوذر را به مهمانی فرا خواند. آن‌گاه تکّه نان خشکی از کیسه‌اش درآورد و آن را از ظرف آبی که داشت، خیس کرد و جلوی ابوذر گذاشت. ابوذر گفت: اگر قدری نمک هم با آن بود، چه نان خوش مزه‌ای می‌شد. سلمان برخاست و بیرون رفت و ظرف آبش را گرو گذاشت و نمک گرفت و آورد. ابوذر، نمک بر آن نان می‌پاشید و می‌خورد و می‌گفت: سپاس خدایی را که این قناعت، روزیِ ما کرد. سلمان گفت: اگر قناعتی بود، ظرف آبم به گرو نمی‌رفت!».

صَفوان بن یحیی گوید: عبداللّه بن سنان به خانه‌ام آمد و گفت: آیا در خانه، چیزی برای خوردن داری؟ گفتم: آری. سپس یک درهم به پسرم دادم و او را فرستادم که گوشت و تخم مرغ بخرد. عبداللّه گفت: پسرت را کجا فرستادی؟ موضوع را به او گفتم. عبداللّه گفت: او را باز گردان، او را باز گردان! روغن در خانه‌داری؟ گفتم: آری. گفت: همان را بیاور؛ زیرا از امام صادق (علیه‌السلام) شنیده‌ام که می‌فرمایند: «هلاک است مردی که آنچه را جلوی برادرش می‌گذارد، ناقابل شمارد! و هلاک است مردی که آنچه را برادرش جلوی او می‌گذارد، ناقابل شمارد».

۱۱ - دعا برای میزبان: ابوهیثم بن تیهان، برای پیامبر خدا (صلی‌الله‌علیه‌وآله) غذایی آماده ساخت و ایشان و یارانش را دعوت کرد. وقتی غذا خوردند، پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وآله) فرمودند: «برادرتان را پاداش دهید». یاران گفتند: ای پیامبر خدا! پاداش دادن او چگونه است؟ فرمودند: «هرگاه به خانه کسی رفتند و غذایش را خوردند و نوشیدنی‌اش را نوشیدند، برایش دعا کنند، این، خود پاداش دادن اوست».

۱۲ - اطاعت میزبان در نشستن: امام باقر (علیه‌السلام) می‌فرمایند: «هرگاه یکی از شما به خانه برادرش وارد شد، هر جایی که صاحب‌خانه می‌گوید، همان‌جا باید بنشیند؛ زیرا صاحب‌خانه، به موقعیّت خانه‌اش نسبت به مهمان، آشناتر است». ابوخلیفه گوید: من و ابوعُبیده حَذّاء، به حضور امام باقر (علیه‌السلام) رسیدیم. امام به کنیزش فرمودند بالشی بیاورد. من گفتم: لازم نیست. همین طوری می‌نشینیم. امام فرمودند: «ای ابوخلیفه! عزت و احترام را رد نکن...».