نظرسنجی یک مرکز تحقیقاتی معتبر در آمریکا نشان میدهد که خدمات بهداشتی و درمانی در وضعیت خوبی قرار ندارد و قریب به 70 درصد از شهروندان این کشور نسبت به آن ناراضیاند.
ژوزف نای - چشمانداز سقوط قدرت آمریکا: از نگاه «ژوزف نای»، نظریهپرداز جنگ نرم و دیپلماسی عمومی، آینده قدرت آمریکا بهشدت مورد چالش است. بحران اقتصادی جهانی سال ۲۰۰۸ را میتوان شروع سقوط آمریکا تفسیر کرد. «شورای اطلاعات ملی» پیشبینی کرده که در سال ۲۰۲۵ ایالات متحده به عنوان یک قدرت باقی میماند؛ اما سلطه آمریکا از بین خواهد رفت. در قرن حاضر، قدرت آمریکا را میتوان با قدرت انگلستان در قرن گذشته مقایسه و سقوط هژمونی آمریکا را پیشبینی کرد. اما آمریکا به طور مطلق سقوط نمیکند و سقوط آن نسبی خواهد بود.
«میشل کاکس» (Michael Cox) استاد روابط بینالملل به این موضوع میپردازد که در اوایل قرن 21، ما شاهد حقیقتی جدید به نام «تغییر قدرت» هستیم. در این فرآیند، آمریکا و غرب در حال سقوط بوده و نظم جدید بینالمللی توسط بهاصطلاح بریکس (BRICs)، شامل کشورهای برزیل، روسیه، هند و چین در حال شکلگیری است.
«نوآم چامسکی»، اندیشمند آمریکایی، آمریکا را امپراتور در حال سقوط میداند. از نگاه وی، اگرچه اصول تسلط امپریالیستی آمریکا تغییر کرده؛ اما ظرفیت پیادهسازی آن به شکل قابل ملاحظهای کاهش یافته است. آمریکا هم در داخل و هم در خارج، در حال سقوط است.
«جان ایکنبری»، نظریهپرداز روابط بینالملل و سیاست خارجی آمریکا و استاد علوم سیاسی و روابط بینالملل دانشگاه پرینستون آمریکا، سال 2014 در مقالهای با عنوان «آینده نظم جهانی لیبرال» که توسط مجله «فارین افرز» منتشر شد، به تغییر قدرت جهانی اشاره میکند. وی معتقد است تغییر قدرت جهانی و افول قدرت آمریکا و تغییر نظام تکقطبی در جریان است. عصر آمریکا در حال پایان است و نظم جهانی شرقی جایگزین نظم جهانی غربی شده است. ما شاهد پیدایش قدرتهای نوظهور هستیم؛ در حالی که قدرت آمریکا در حال فرسایش است. تغییر قدرت جهان به این دلیل در جریان است که قدرت در حال انتقال از غرب به شرق است.
جامعه غربی با ماهیت فردگرایانه خود مشخص میشود، جایی که آزادیهای شخصی و ابراز وجود ارزش زیادی دارد. با این حال، در سالهای اخیر، تغییر محسوسی در ارزشهای خانواده در غرب رخ داده که منجر به فرسایش ساختارهای سنتی خانوادگی شده است. تاکید بر ارضای لذتهای خود، مادیگرایی و رضایت آنی بر رفاه و ثبات جمعی که توسط واحدهای خانواده قوی ارائه میشود، اولویت دارد.
فرانسه که با از دست دادن مستعمرات آمریکایی خود، در اوایل قرن نوزدهم در حال شکست در بازی قدرتهای استعماری بود، در ١٨٣٠ با حمله به الجزایر، موج جدید مستعمرهسازی خود را کلید زد و در ١٩۶٢ الجزایر یکی از آخرین مستعمرات فرانسه بود که استقلال خود را به دست آورد.