سید محمد موسوی حسینی سبزواری، ملقب به مطهر و متخلص به «نقیبی» از عالمان دوران صفویه است. میرلوحی در دهه آخر سده دهم هجری قمری در اصفهان به دنیا آمد. نسب وی به امام کاظم (علیه السلام) می‌رسد و عنوان سبزواری به جهت موطن پدرش است.

نام کوچک او در بسیاری از کتاب‌ها «محمد» ذکر شده است. با این حال مصطفی شریعت موسوی در مقدمه کتاب اربعین میرلوحی، معتقد است که نام او همان «میرلوحی» است، و در بسیاری از اسناد تاریخی از او به عنوان میرلوحی بدون ضمیمه‌کردن هیچ نام دیگری یاد شده است.

زمان وفات میرلوحی همانند ولادتش ثبت نشده. موسوی اصفهانی محقق کتاب کفایة المهتدی معتقد است که میرلوحی در سن ۷۲ سالگی و در سال ۱۰۶۳ق فوت کرده است. سید محمدباقر درچه‌ای فقیه و اصولی قرن چهاردهم از نوادگان وی می‌باشد. از اساتید مشهور میرلوحی می‌توان به میر محمدجعفر رضوی، شیخ بهایی و میرداماد اشاره کرد.

میرلوحی در نقد مسائل جاری در اصفهان آن روز مثل رواج تصوف و گرایش آن‌ها به موسیقی، نقد مخالفان اهل‌بیت (علیهم السلام) و ترویج مذهب تشیع فعال بود.

میرلوحی به مسائل فقهی مانند موسیقی و تصوف پرداخت که در آن زمان بحث‌ها و جنجال‌هایی را میان علمای این دوره برانگیخته بود. همچنین از کارهای او، نوشتن کتابی در نقد ابومسلم و مقابله با رواج ابومسلم‌نامه‌ها و مبارزه با متصوفه به علت ادعای مقامات عرفانی و مرشدیت برای ابومسلم بود. او در کفایة المهتدی از مخالفت سرسختانه مخالفانش به علت بدگویی او از ابومسلم سخن به میان آورده است.

از سوی دیگر ضدیت او با صوفیه و مسائل مربوط به صوفی‌گری مثل غناء، عامل انتقاد و اختلاف وی از مجلسی اول و مجلسی دوم است؛ زیرا دیدگاه‌های وی با مجلسی اول به ویژه در زمینه ابومسلم، غنا و تصوف تفاوت داشت.

فعالیت‌هایی که در راه احیاء نشانه‌های تشیع در زمان حیاتش داشته و نیز شدّت او در برابر مخالفین ائمه (علیهم السلام) نشانه علاقه شدید او به اهل‌بیت است. چنان‌که تألیف دو کتاب «اربعین» یکی به نام «زاد العقبی فی مناقب الائمّة الأوصیاء علیهم‌السلام» و دیگری به نام «کفایة المهتدی فی معرفة المهدی علیه‌السلام» نیز در همین راستا تحلیل شده است.

میرلوحی همچنین مقدمه‌ای طولانی در اوّل «کفایة المهتدی» نوشته و در آن تلاش کرده اثبات کند که در حدیث «من حفظ من احادیثنا اربعین حدیثا بعثه اللّه یوم القیامة فقیها عالما»)، منظور از «اربعین حدیثا» احادیث در امر ولایت ائمّه است و حتی بعضی از بزرگان اهل سنت آن را تأیید می‌کنند.

میر لوحی آثار زیادی داشته که برخی از آن‌ها عبارتند از:

زاد العُقبی فی مناقب الائمّة و الأوصیاء، نسخه‌ای از این کتاب در دسترس نیست.

ریاض المؤمنین و حدائق المتّقین.

اربعین میرلوحی یا کفایة المهتدی فی معرفة المهدی، وی در این کتاب که مجموعه‌ای چهل حدیثی است در رابطه با شناخت و معرفی حضرت مهدی (عج) بحث می‌کند.

اعلام المحبّین؛ این رساله در رد صوفیه بوده و نسخه‌ای از این کتاب، در کتابخانه مجلس به خط ابن یوسف شیرازی موجود است.

تنبیه الغافلین؛ درباره این رساله گفته شده در ردّ صوفیه است؛ ولی هنوز اثری از آن به دست نیامده است.

ادراء العاقلین و اخزاء المجانین.

توضیح المشربین و تنقیح المذهبین.

سَلوَةُ الشیعة و قُوَةُ الشریعة.

مناظرة السید و العالم.

رساله‌ای در تحریم غناء؛ سید محمدهادی میرلوحی فرزند سید محمد در رسالۀ «إعلام الأحباء فی حرمة الغناء فی القرآن و الدعاء» رساله‌ای در تحریم غنا به پدرش نسبت می‌دهد.