سواد رسانه‌ای در عصر ویدئوهای فضای مجازی (از یوتیوب و اینستاگرام تا تیک‌تاک و...) فقط «تماشا نکردن» یا «محدود کردن» نیست.؛بلکه باید به جای انفعال، فعال بود. چهار مهارت زیر برای تحقق این امر ضروری است:

 ۱. تفکر انتقادی و تشخیص صحت محتوا

- منبع چیست؟ سازنده ویدئو کیست و چه هدفی دارد؟ 

- شواهد چیست؟ آیا این اطلاعات در منابع معتبر دیگر نیز تأیید شده است؟ 

- چه چیزی حذف شده؟ آیا ویدئو فقط یک طرف ماجرا را نشان می‌دهد یا از تکنیک‌های احساسی برای تحریک مخاطب استفاده می‌کند؟ 

۲. درک الگوریتم‌ها و مدیریت مصرف

- شناخت مکانیزم الگوریتم: چرا این ویدئو به من پیشنهاد شده است؟

- خودکنترلی: مدیریت زمان تماشا. 

 ۳. اخلاق دیجیتال و احترام به حریم خصوصی

- انتشار مسئولانه: از انتشار ویدئو یا تصویر دیگران (آشنا و غریبه) بدون اجازه آن‌ها خودداری کند و بین شوخی سالم و آزار و اذیت مجازی تفاوت قائل شود.

- حفاظت از خود: اطلاعات شخصی (مانند چهره، لوکیشن و روابط) را در ویدئوهای عمومی به اشتراک نگذارد تا قربانی کلاهبرداری یا سوءاستفاده نشود.

۴. مشارکت فعال و تولید محتوای سالم

- رسانه ابزار یادگیری: به جای صرف وقت برای محتوای صرفاً سرگرم‌کننده و پوچ، ویدئوهایی را انتخاب کند که به رشد علمی یا مهارتی او کمک می‌کنند.

- تولید با هدف آگاهی‌بخشی نه سرگرمی و جذب کردن و زیر پا گذاشتن اصول اخلاقی. 

نکته مهم: قبل از خوردن هر غذایی، به تاریخ انقضا و مواد تشکیل‌دهنده‌اش نگاه می‌کنی. درباره ویدئوها هم باید همین کار را بکنی: چه کسی آن را ساخته؟ چرا ساخته؟ و چه تأثیری روی من می‌گذارد؟