امام باقر علیه السلام فرمودند:  به خدا سوگند که او (مهدی (علیه السلام)) مضطر (حقیقی) است که در کتاب خدا آمده می فرماید: «اَمَّن یجیب المضطر اذ ادعاه و یکشف السؤ...» بحارالانوار، ج ٥٢، ص ٣٤١ 

نزاع بنیادین

حسین شریعتمداری

 

تفاوت بنیادین جمهوری اسلامی با کشورهایی نظیر پاکستان یا عربستان در استقرار حقیقی اسلام در رأس قدرت سیاسی است؛ چراکه صرف درج نام اسلام یا شعار توحید بر پرچم کفایت نمی‌کند. حکام سعودی در عمل پیرو سیاست‌های آمریکا و رژیم صهیونیستی هستند.

 نشستن اسلام بر اریکه قدرت، لاجرم دو پیامد بنیادین دارد: نخست اینکه نظام سلطه تمام‌قد در برابر آن صف‌آرایی می‌کند، چون مبنای موجودیت حاکمیت دینی نفی ظلم است و ماهیت استکبار بر جور و ستم بنا شده؛ از این رو تضاد میان ما و اردوگاه استکبار ماهوی است و ادعای اینکه تنش‌ها ناشی از اشغال سفارت یا اقدامات مقطعی است، سخنی سست و بی‌مایه است. 
مواجهه ما با نظام سلطه تنها زمانی پایان می‌یابد که یا ما از حاکمیت اسلام ناب دست برداریم یا نظام سلطه از خوی استکباری دست بشوید و به تعبیر امام راحل از خر شیطان پیاده شود؛ و چون افق پیش‌رو تحقق این امر را نشان نمی‌دهد، نبرد ماهوی ما همواره تداوم خواهد داشت و گرچه میدان‌های رویارویی تغییر می‌کنند، اصل درگیری پابرجاست. 
دومین ویژگی اسلام ناب، ماهیت گفتمانی آن است که به عنوان باوری جهان‌شمول برای عبور از مرزهای جغرافیایی و صدور خویش نیازی به گذرنامه ندارد. 
در این میان، ما ناگزیر از شناخت دقیق ابعاد دشمنی هستیم. مؤلفه اول، ضدیت استکبار با انقلاب اسلامی است. استکبار از بدو امر با اساس انقلاب ضدیت داشته است؛ کمااینکه ابا ایبان، نماینده وقت رژیم صهیونیستی در سازمان ملل، در مصاحبه‌ای رسمی در هفدهم بهمن ۱۳۵۷ یعنی چند روز پیش از پیروزی نهایی نهضت اسلامی اذعان کرد وقوع این تحول زلزله‌ای طومار اسرائیل را در هم می‌پیچد و شناخت جامع دشمن مستلزم احاطه بر مؤلفه‌هایی اساسی است که نخستین آن، شناسایی ماهیت دشمنان یعنی آمریکا، رژیم صهیونیستی، اتحادیه اروپا و برخی رژیم‌های دست‌نشانده حاشیه جنوبی خلیج فارس است. 
مؤلفه دوم، فهم راهبرد و راهبُرد قطعی دشمن است؛ واشنگتن به دنبال هماوردی تجاری، رقابت حزبی یا منازعه سیاسی با ایران نیست؛ بلکه راهبُرد دائمی هر دو جناح جمهوری‌خواه و دموکرات در هیئت حاکمه آمریکا مبتنی بر براندازی اصل نظام اسلامی است. 
مؤلفه سوم، ضرورت شناخت دقیق «پاشنه آشیل» و نقاط ضعف راهبردی جبهه کفر جهت وارد آوردن ضربات دقیق و کاری است؛ کمااینکه رهبر شهید انقلاب در بیانی رزمندگان را به تمرکز آتش بر نقاط حساس دشمن فراخواندند. 
مؤلفه چهارم، آگاهی عمیق از تاکتیک‌ها و شیوه‌های عملیاتی دشمن برای تدوین سازوکارهای پدافندی و آفندی متناسب است.