سوره بقره آیه 251: «فَهَزَمُوهُمْ بِإِذْنِ اللَّهِ وَقَتَلَ دَاوُودُ جَالُوتَ وَآتَاهُ اللَّهُ الْمُلْكَ وَالْحِكْمَةَ وَعَلَّمَهُ مِمَّا يَشَاءُ وَلَوْلَا دَفْعُ اللَّهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَفَسَدَتِ الْأَرْضُ وَلَكِنَّ اللَّهَ ذُو فَضْلٍ عَلَى الْعَالَمِينَ»

ترجمه: پس آنان را به توفیق خدا شکست دادند و داود [جوان مؤمن نیرومندی که در سپاه طالوت بود] جالوت را کشت، و خدا او را فرمانروایی و حکمت داد، و از آنچه می‌خواست به او آموخت و اگر خدا [تجاوز و ستم] برخی از مردم را به وسیله برخی دیگر دفع نمی‌کرد، قطعاً زمین را فساد فرا می‌گرفت؛ ولی خدا نسبت به جهانیان دارای فضل و احسان است. 

این آیه به روشنی بیان می‌کند که اگر خداوند برخی از مردم را به وسیله برخی دیگر دفع نمی‌کرد (یعنی اگر حکومت و نیروی بازدارنده وجود نداشت)، زمین به فساد کشیده می‌شد.

نکته‌ها و پیام‌ها:

- گرچه تلاش و جهاد از شما بود؛ امّا شکست دشمن به دست خداوند است. «فهزموهم باذن اللّه»

- دعاهای خالصانه رزمندگان و مجاهدان، مستجاب می‌شود. «وانصرنا علی القوم الکافرین. فهزموهم باذن اللّه»

- تا استعداد، لیاقت، ایثار و سابقه درخشانی نباشد، کسی مورد لطف خاصّ الهی قرار نمی‌گیرد. «وقتل داود جالوت واتاه اللّه الملک و الحکمة»

- در جبهه و جهاد، لبه‌ی تیز حمله به سوی فرماندهی دشمن باشد. «قتل داود جالوت»

-  نام کسانی را که در جنگ مردانگی از خود نشان داده‌اند، زنده نگاه دارید. «قتل داود»

- نابودی رهبر کفر، با تارومار شدن لشکر او برابر است. «فهزموهم... قتل داود جالوت»

- اگر در برابر متجاوز و ظالم دفاع صورت نگیرد، فساد و تباهی زمین را فرا خواهد گرفت. «لولا دفع اللّه الناس... لفسدت الارض»

-  جنگ با مفسدان، یک ضرورت است. اگر عنصر مضرّ حذف نشود، عناصر دیگر به تباهی کشیده می‌شوند. «لولا دفع اللّه الناس... لفسدت الارض»

- اراده و فضل الهی از راه عوامل طبیعی عملی می‌شود. «دفع اللّه... بعضهم ببعض»

- حکم جهاد و دفاع در برابر متجاوز، فضل الهی است. «اللّه ذوفضل علی العالمین»