آیا دعا و ذکری یا طریقه ختم سوره‌ای هست که با خواندن آن، انسان شهید شود؟

مقام شهادت آن‌قدر عظیم است که تمام انبیا و اولیا و دوستان خدا، آرزوی این فیض عظیم را داشته و دارند. در دعاهایی که از اهل‌بیت (علیهم السلام) به ما رسیده است، این آرزو و دعا متجلی شده است که به چند نمونه اشاره می‌شود.

امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) در جنگ صفین پیش از آنکه قرآن‌ها را بر سرنیزه کنند، دعایی فرمودند که یکی از فرازهای آن این است که: «فَإِذَا کَانَ مَا لَا بُدَّ مِنْهُ الْمَوْتُ فَاجْعَلْ مِیتَتِي قَتْلًا فِی سَبِيلِكَ بِیَدِ شَرِّ خَلْقِكَ وَ اجْعَلْ مَصِيرِي فِی الْأَحْيَاءِ الْمَرْزُوقِينَ عِنْدَكَ فِی دَارِ الْحَيَوَان» یعنی هرگاه به‌ناچار مرگم در رسد، پس آن را شهادت و کشته شدن در راه خود قرار ده.

با توجه به روایت اول، بهتر است درخواست شهادت در زمان فرارسیدن مرگ باشد، نه تعجیل در امر شهادت که شاید نعمت عمری که خدا قرار داده را بدین‌وسیله نادیده بگیریم.

ماه رمضان ماهی است که تقدیر انسان نوشته می‌شود. در دو دعای این ماه این آرزو مطرح ‌شده است.

یکی دعایی است که شیخ کلینی در کافی روایت کرده از ابو بصیر که حضرت صادق (علیه السلام) در ماه رمضان این دعا را می‌خواندند: «اللهم إنی بک و منک أطلب حاجتی...» که در میانه این دعا آمده است: «أَسْأَ لُکَ أَنْ تَجْعَلَ وَفَاتِي قَتْلًا فِی سَبِيلِكَ، تَحْتَ رَایَةِ نَبِيِّكَ مَعَ أَوْلِيَائِك» یعنی از تو درخواست می‌کنم که مرگم را شهادت در راه خودت در زیر پرچم نبی‌ات و همراه با دوستانت قرار دهی.

و دیگری دعایی است که در هر شب ماه رمضان خوانده می‌شود: «اللهم برحمتک فی الصالحین فادخلنا» که در میانه این دعا نیز می‌خوانیم: و قتلا فی سبیلک فوفق لنا؛ و مرا موفق به کشته شدن در راه خودت نمایی.

دعای دیگری که در این خصوص سفارش زیادی به خواندن آن شده است، دعای عهد هست که در آن می‌خوانیم: «وَ المُستشهدین بین یدیه؛ ما را از شهدای پیش روی امام زمان قرار بده» و حتی اگر از دنیا رفتیم، ما را به این عالم بازگردان تا در رکاب آن حضرت نبرد نموده و شهید شویم. این مضمون در چند زیارت و دعای دیگر مربوط به امام زمان (عج) نیز آمده است. 

ولی به هر شکل ممکن است این اسباب این توفیق به دلایلی فراهم نشود؛ ولی اگر کسی واقعاً خواهان آن باشد، این فیض را درک می‌کند.

رسول خدا (صلی الله علیه وآله وسلم) فرموده‌اند: من طلب الشّهادة صادقا أعطها و لو لم تصبه؛ هر آن‌کس که [بادلی] راستین [از خداوند] شهادت بخواهد، آن را [به او] می‌دهند، اگرچه شهید نشود. 

(مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی)