پس از چند ماه تعطیلی مجلس شورای اسلامی، شروع مجدد جلسات امیدهای زیادی را برای رفع مشکلات مردم از طریق مجلس ایجاد کرد؛ در حالی که برخی دستورکارهای خانه ملت، ابهاماتی را بوجود آورده است. سیدامیرحسین حسینی در این باره می‌نویسد:

پس از ۵ ماه تعطیلی صحن، مجلس در حالی تشکیل جلسه داده که مردم با جنگ و رکوردهای تورمی روبرو هستند؛ اما دستور هفتگی آن به معاهده مراکش، کنوانسیون علائم کمک ناوبری دریایی، پروتکل دریای خزر، همکاری گمرکی با اندونزی، حمایت از هنرمندان و صنایع‌دستی، اصلاح نظام مهندسی، نحوه برگزاری اجتماعات و چند موافقت‌نامه دیگر اختصاص یافته است!

در چنین شرایطی و علی‌رغم فرمان و مطالبه مفصل امام انقلاب از مجلس، طبیعی است این سؤال مطرح شود که چرا طرح‌های فوری و اثرگذار نظامی و اقتصادی پیرامون مهار تورم، اصلاح سیاست‌های غلط اقتصادی، بهبود معیشت مردم، مدیریت تنگه هرمز، خونخواهی و انتقام امام شهید و.. همچنان در صف انتظار و روی زمین مانده‌اند؛ اما وقت محدود مجلس صرف موضوعاتی می‌شود که فوریت آن‌ها با وضعیت امروز کشور و حتی شرایط قبل از جنگ هم همخوانی ندارد.

این دستور هفتگی، بیش از هر چیز نشان می‌دهد خطای محاسباتی، ناکارآمدی، بی‌اطلاعی مسئولین و خدای ناکرده اثرگذاری عوامل نفوذ و کودتا فاصله معناداری میان اولویت‌های مردم و اولویت‌های مجلس برای باقی ماندن و حتی تشدید مشکلات ایجاد نموده است.