شما هم با دیدن درآمد صفحات مجازی بلاگرها و آنلاین شاپ‌ها، این فکر به سرتان زده که درس و کتاب را ببوسید و بروید سراغ منبع درآمدی بی‌دردسر؟!

گاهی فکر تأمین اقتصادی باعث می‌شود بخواهیم بی‌خیال هر کار دیگر شویم و فقط روی پول درآوردن تمرکز کنیم. اما قبل از هر تصمیم‌گیری، باید آینده را پیش‌بینی کنیم. بالاخره باید بدانیم درس خواندن مانع پیشرفت اقتصادی ماست یا منافاتی با آن ندارد؟

جعبه ابزار هر آدم موفق

حتماً شما هم این جمله را شنیده‌اید: «مدرک تحصیلی به چه دردی می‌خوره؟»

حالا واقعاً مدرک فقط یک تکه کاغذ است و ارزش زحمت کشیدن را ندارد؟ سیده نرگس موسوی، مشاور نوجوان و فردی می‌گوید: «بین مدرک و آموزش، یک فرق اساسی داریم. اگر مدرک را بدون آموزش حساب کنیم، کارکردی در زندگی ما ندارد. اما مدرکی که در کنار آن مهارت هم یاد گرفته باشید، یک پایه مهم در زندگی است. در زندگی ما مدرک مثل یک جعبه ابزار بزرگ است. هر بار در آن را باز می‌کنیم و بخشی از آموزه‌های آن را استفاده می‌کنیم. حتی استفاده از پول هم نیازمند آموزش است. شما اگر سواد مالی و هوش هیجانی را یاد نگرفته باشید، ثروت را هرچقدر باشد بر باد می‌دهید. مدرک در دنیای امروز مثل یک کلید است که خیلی از فرصت‌ها را به روی ما باز می‌کند؛ اما کلید نیست که به ما می‌گوید چطور در یک اتاق زندگی کنیم. بقیه کار با آموزش و کاربلدی است که رقم می‌خورد. البته یادتان باشد، همان‌طور که هر چند وقت یک‌بار ویندوز را به‌روزرسانی می‌کنید، آموزش هم باید مدام به‌روزرسانی و تقویت شود تا کارکرد خودش را از دست ندهد.»

جفت پوچ!

اگر ما بتوانیم از طریق آنلاین شاپ، بلاگری یا هر شغل آزادی پول درآوردیم، چرا باید رنج تحصیلات را به جان نازنینمان بخریم؟!

موسوی می‌گوید: «پول می‌تواند شرایط زندگی را برایمان راحت کند؛ اما این راحتی بدون آگاهی، پایدار نمی‌ماند. شما تصور کنید همین حالا آن‌قدر پول در حسابتان هست که حتی نتوانید عدد آن را بخوانید. می‌توانید تضمین دهید بدون زرنگی، آگاهی و دانش با همین سرمایه به خودتان آسیب نزنید؟ برای تحصیل، ما ناچار به این هستیم که یک فرایند رشد را طی کنیم. در این مسیر نگاه ما به دنیا عوض می‌شود. پول می‌آید و مثل یک ابزار ضروری به ما کمک می‌دهد؛ اما تمام هدف ما از زندگی، داشتن یک رفاه صد در صدی اما دور از دانش و آگاهی نیست.»

ره صد ساله و سقوط یک شبه

ایراد یک شبه بزرگ شدن چیست؟ کاری که هم اسم و رسمی به ما بدهد هم پولی داشته باشد که چرخ زندگی را برایمان بچرخاند؟

«یک شبه بزرگ شدن مثل این است که از نظر سنی بزرگسال باشید؛ اما از نظر فکری و روانی هنوز بچه مانده باشید. این یعنی به کسی که رفتارهای خام دارد، مجموعه‌ای از امکانات و دسترسی‌ها داده شود؛ اما در عمل نداند دقیقاً چطور باید با از آن‌ها استفاده کند. درست مثل ورزشکارانی که با تزریق آمپول‌های هورمونی، یکهو باد می‌کنند؛ اما توان بدنی‌شان آن قدری که نشان می‌دهند نیست. فرایند رشد، تدریجی و گام به گام است. در این مسیر، با هر پله افکار، احساسات و رفتار شما یک قدم به بلوغ نزدیک می‌شود. کسی که آموزش ندیده و با یک تغییر ناگهانی بالا می‌رود، فیلتر ذهنی و شناختی خوبی دریافت نکرده و قدرت تشخیص ضعیفی دارد. در هوش هیجانی هم درجا می‌زند. درست مثل یک درخت بی‌ریشه که با هر بادی زمین می‌افتد.

اما وقتی تغییر و رشد به‌تدریج اتفاق بیفتد، ریشه به آرامی رشد می‌کند. حالا این درخت با هر بادی از جا کنده نمی‌شود.»