سید محمدمهدی دزفولی کارگردان مستند «روزی روزگاری؛ مردم ایران» درباره تولید این مستند گفت: تولید این مستند از روز سوم جنگ یعنی ۱۱ اسفند ۱۴۰۴ آغاز شد و تا روز آخر جنگ به مدت ۳۸ روز تصویربرداری آن در تهران و شهرستان‌ها ادامه داشت. تلاش کردم به صورت مشاهده‌گرانه، صبر و مقاومت مردم را در جنگ اخیر به تصویر بکشم. من ۴۸ ساعت درگیر تهیه مجوزهای لازم برای تصویربرداری بودم که همین اخذ مجوز در آن شرایط خاص و ملتهب که مشخص نبود چه اتفاقی در کشور رخ خواهد داد هم دشواری‌های فراوانی داشت و باعث چالش‌های جدی مانند یک‌بار بازداشت من شد؛ اما بالاخره درخواست مجوز به نتیجه رسید. وی افزود: با تجربه جنگ ۱۲ روزه و وقایعی که در این سال‌ها در کشور رخ داده بود، احساس می‌کردم حتماً باید از این مقطع کشور و اتفاقات جاری برای آیندگان مستندی ساخته شود تا این روزها با هر سرنوشتی که رقم خواهد خورد فراموش نشود و در حافظه تاریخی جمعی ما ایرانیان ثبت شود. این مستندساز درباره چالش‌های اخذ مجوز گفت: اینکه بعد از جنگ ۱۲ روزه و حتی وقایع دی ۱۴۰۴، کسب مجوز برای تولید مستند از حساس‌ترین روزهای تاریخ این کشور این مقدار پیچیده و سخت است، حقیقتاً جای تأسف دارد. اغراق نیست اگر بگوییم وقایع ۱۸ و ۱۹ دی ماه در ایران، مهم‌ترین مقطع تاریخ یک قرن اخیر ایران است و با وقایعی همانند شهریور ۱۳۲۰ و یا کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ و یا حتی حمله صدام به ایران قابل مقایسه است و اینها باید برای آیندگان ثبت و ضبط شود. اگر غفلت کنیم مقطع مهم تاریخی را از دست داده‌ایم و روایت این زمانه به دست دشمنان می‌افتد و برای آیندگان آن را به نفع خود روایت می‌کنند. ما نباید اجازه این کار را بدهیم. متأسفانه همچنان توجهات لازم به لحاظ رسانه‌ای به روایت‌های صریح و درست صورت نمی‌گیرد و یک مستندساز و یا فعال رسانه‌ای به سادگی نمی‌تواند در این شرایط فعالیت کند و این دردناک و عجیب است. این مستندساز تصریح کرد: روز هشتم فروردین بود که مقابل منزل ما در حوالی سهروردی شمالی ۲ موشک اصابت کرد که بخشی از منزل ما هم خراب و ویران شد، در مستند هم به همین پرداختم. همسایگان ما شهید شدند و حدود ۲۰ نفر در یک لحظه به شهادت رسیدند که بسیار متأثر کننده بود و به این موضوع هم در بخش‌های پایانی مستند پرداختم و آن را به تصویر کشیدم تا مشخص شود زیست یک مستندساز هم به صورت آکواریومی نیست و خود مستندسازان هم در آستانه کشته شدن قرار داشته‌اند. در واقع قرار بود آن روز وسایل فیلمبرداری را جمع کنم و برای ادامه مستند راهی جنوب بشوم که دقایقی قبل از حرکت کردن ۲ بمب به منزل مقابل ما اصابت کرد و بخشی از منزل ما هم ویران شد. چه‌بسا اگر زودتر حرکت می‌کردم من هم در مقابل منزل کشته می‌شدم.

دزفولی با اشاره به نسخه بین‌المللی این مستند اظهار کرد: جنگ ایران واقعیت و رویدادی است که برای بخش عمده‌ای از مردم جهان مهم است و اگر اثری در این باره تولید و عرضه شود و به زبان انگلیسی هم باشد، مورد توجه قرار خواهد گرفت. به همین دلیل تلاش می‌کنم نسخه‌ای هم برای جشنواره‌های بین المللی آماده کنم.

این مستندساز در پایان متذکر شد: این مستند روایت خود مردم است. نه ما روایت حاکمیتی داریم نه حتی مصاحبه خاصی از مسئولان. روایت و حرف‌های مستقیم خود مردم است که صریح و بی‌پرده در زیر بمباران تهران و اتفاقات تلخی که رخ داده است، صحبت کردند، با فیلم‌های کاملاً اصیل که از بمباران تا امدادرسانی و... که توسط خود من و تیم همراه ثبت و ضبط شده است.

مستند ۳۰ دقیقه‌ای «روزی روزگاری؛ مردم ایران» به کارگردانی و تهیه‌کنندگی سید مهدی دزفولی روایتی از مقاومت مردم محلات مختلف تهران در جنگ اخیر است که تولید و پس‌تولید آن ۶ ماه زمان برده و برای اولین اکران در جشنواره فیلم کوتاه تهران در مهر ماه آماده شده است.