بهداشت معنوی خانواده به مجموعه اقداماتی گفته میشود که سلامت روحی، اخلاقی و دینی اعضای خانواده را تضمین میکند. مهمترین مؤلفههای آن عبارتند از:
۱. تقویت باورهای دینی: ایمان به خدا و آموزش مفاهیم دینی به زبان ساده به فرزندان.
۲. اقامه نماز: والدین مقید به نماز اول وقت باشند و نماز جماعت در خانه برگزار شود.
۳. انس با قرآن: تلاوت روزانه، آموزش مفاهیم و حفظ سورههای کوچک توسط فرزندان.
۴. ذکر و دعا: خواندن ادعیه به صورت خانوادگی و ذکر گفتن هنگام ورود و خروج.
۵. اخلاق نیکو: خوشرویی، پرهیز از خشونت، عذرخواهی و بخشش در خانواده.
۶. محبت و مودت: ابراز محبت به همسر و فرزندان، احترام به سلیقهها و تقدیر از یکدیگر.
۷. عفاف و حجاب: رعایت پوشش مناسب در خانه و آموزش نگاه پاک به فرزندان.
۸. تغذیه حلال: درآمد حلال، پرهیز از ربا و شبههناکها، خواندن دعای سفره.
۹. نظافت و پاکیزگی: مسواک، استحمام منظم، نظافت خانه و لباس تمیز.
۱۰. صلهرحم: دید و بازدید با اقوام و پرهیز از قطع رابطه به خاطر اختلافات جزئی.
۱۱. تربیت دینی فرزندان: آموزش توحید، تشویق به عبادات و همراهی در مراسم مذهبی.
۱۲. تفریح حلال: گردش در طبیعت، بازیهای دستهجمعی و سفرهای زیارتی.
۱۳. مدیریت تعارض: حل اختلافات با صبر، مشورت و دعا، پرهیز از دعوا در حضور فرزندان.
خانوادهای که این اصول را رعایت کند، از آرامش، محبت و سلامت معنوی برخوردار شده و در برابر آسیبهای اجتماعی مصون میماند.