سید حمزة بن علی بن زهره حسینی حلبی معروف به ابن‌زهره، فقیه، اصولی، متکلم و نحوی، یکی از علمای شیعه در قرن ششم هجری قمری است. ابن‌زهره در ماه رمضان سال ۵۱۱ هجری قمری در شهر حلب دیده به جهان گشود. وی از سادات شریف بوده و نسبش به اسحاق بن جعفر می‌رسد که از این جهت به «‌اسحاقیون‌» شهرت داشتند. برخی گفته‌اند نسب ابن‌زهره با ۹ یا ۱۲ واسطه به امام جعفر صادق(ع) می‌رسد. ابن‌زهره از خاندان شریف و از سادات شیعه دوازده امامی در حلب بودند که جد اعلای آنان از مدینه کوچ کرده و در دهکده حران در حومه حلب سکنی گزید. این خانواده همواره شعاع علم، فضل و دیانت بوده و بسیاری از دانشمندان شیعه از آنان بهره برده‌اند. ابن‌زهره از مشهورترین افراد این خاندان است؛ تا آنجا که هرگاه «‌ابن‌زهره‌» بدون قرینه به کار رود، مقصود اوست.

ابن‌زهره در علوم مختلف دارای تالیفاتی بوده که تنها یکی از کتابهای او به نام: «‌غنیة النزوع الی علمی الاصول و الفروع‌» بجا مانده است. کتاب «‌غنیه‌» در دوره‌ای که رکود اصول و فقه در آن محسوس بود، شاهکاری قابل ستایش است. نقّادی‌ها و مخالفت هایی که ابن‌زهره در این کتاب با شیخ طوسی نموده، زمینه نقد آرای قدما را فراهم کرده است. این کتاب دارای سه بخش کلام، فقه و اصول فقه است.کیفیت بحث‌ها در «‌غنیه‌» نشان دهنده وسعت اطّلاع ابن‌زهره بر اصول عامّه و خاصّه و دقّت نظرهای او است.

بر خی از مهم ترین آثار و تألیفات او عبارتند از:

غنیة النزوع الی علمی الاصول و الفروع معروف به الغنیة و معروف‌ترین اثر ابن‌زهره که در سه موضوع کلام، اصول فقه و فقه استدلالی بحث می‌کند.

الاعتراض علی الکلام الوارد من حمص

الجواب عما ذکره مطران

الجواب عن الکلام الوارد من ناحیة الجبل

جواب المسائل الواردة من بغداد

قبس الانوار فی نصرة العترة الاخیار

جواب الکتاب الوارد من حمص

مسألة فی الرد علی المنجمین

مسأله تحریم فقاع

بررسی مسأله که خداوند متعال جبار وحی است

بررسی مسأله جواز نکاح متعه

نوشته‌ای در بررسی مسئله تفکر و تعقل

النکت

نقض اشکالات فلاسفه.

او در رجب سال ۵۸۵ق در ۷۴ سالگی در حلب وفات یافت و در دامنه کوه جوشن در نزدیک مشهدالسقط دفن گردید.