وصیت‌نامه شهید امیر سرلشکر عباس بابایی:

امیر سرلشکر عباس بابایی به سال 1329 در شهرستان قزوین دیده به جهان گشود و در عید قربان سال 1366، در حالی که فرماندهی عملیات کل نیروی هوایی ارتش را بر عهده داشت، حین انجام یک عملیات هوایی برون مرزی، از ناحیه گردن مورد اصابت گلوله ضد هوایی قرار گرفت و شربت شهادت نوشید. آنچه می‌خوانید متن کامل تنها وصیت‌نامه به جا مانده از این شهید عزیز است.

 بسم الله الرحمن الرحیم

 انا لله و انا الیه راجعون

 خدایا، خدایا، تو را به جان مهدی (عج) تا انقلاب مهدی (عج) خمینی را نگهدار.

اسارت با صدای بز!

پسرک صدای بز را از خود بز هم بهتر درمی‌آورد. هر وقت دلتنگ بزهایش می‌شد، می‌رفت توی یک سنگر و مع‌مع می‌کرد.

... یک شب، هفت نفر عراقی که آمده بودند شناسایی، با شنیدن صدای بز، طمع کرده بودند کباب بخورند. هر هفت نفر را اسیر کرده بود و آورده بود عقب. توی راه هم کلی برایشان صدای بز درآورده بود. می‌گفت چوپانی همین چیزهایش خوب است!

 

اهمیت دادن به نماز شب

احمد در نامه‌ای به دوستش می‌گوید: برادرم توجه داشته باش که هیچ سیر و سلوکی نیست مگر به (نمازشب و)قیام لیل.

عزیز من، اعمال و رفتار و کردار و افکار خودت را درست کن تا توفیق نماز شب برایت آشکار گردد و بعد بتوانی درجات روحی را به دست بیاوری... و این حاصل نمی‌شود، مگر کسی بالای سرت باشد و موعظه و اخلاقیات را برایت بگوید ... و به این مقامات نمی‌رسیم، مگر از ورطه گناه دوری نماییم.

یک خط وصیت ماندگار!

وصیت‌نامه شهید سید هادی نصرالله فرزند شهید سیدحسن نصرالله

بسم الله الرحمن الرحیم

«قال رب اشرح لی صدری* ویسر لی امری* واحلل عقدة من لسانی* یفقهوا قولی»

به یگانه خداوند آفریدگار جهان گواهی می دهم که در آفرینش هستی شریک ندارد. به برپایی و فرا رسیدن قیامت گواهی می-دهم و به اشرف مخلوقات حضرت محمد بن عبدالله و بر خاندان پاک او درود می فرستم. ...

وصیت‌نامه شهید ساروخانی: 

بخشی از وصیت نامه شهید عباس درستکار:

بسم الله الرحمن الرحیم

با سلام و درود به امام زمان (عج) و نایب بر حقش، خمینی بت‌شکن و همچنین درود و سلام به تمامی رزمندگان سلحشور اسلام و امت حزب‌الله ایران.

با اینکه خداوند این همه نعمت به ما عطا کرده، ما نتوانسته‌ایم آن‌گونه که باید در راه او خدمت کنیم.

پدر و مادر عزیزم! شما بزرگ‌ترین نعمت‌های خداوند بودید. با تمام سختی‌ها و مشکلات، مرا بزرگ کردید و به این سن رساندید؛ اما من نتوانستم زحمات شما را جبران کنم.

«شهید رجب پریمی» نهم اردیبهشت ۱۳۳۱ در شهرستان دامغان به دنیا آمد. تا پایان دوره ابتدایی درس خواند. بنا بود. سال ۱۳۵۱ ازدواج کرد و صاحب یک پسر و دو دختر شد. به عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت. بیست و یکم بهمن‌ماه ۱۳۶۴ در اروندرود بر اثر اصابت ترکش به سینه و گردن، شهید شد. مدفن وی در گلزار شهدای فردوس‌رضای زادگاهش واقع است.

فرازهایی از وصیت‌نامه