در اسلام، به مسئله رفاقت و دوستی بیش از همه ادیان، اهمیّت داده شده است؛ چنان‌که بیانات رهبران دینی ما مخصوصاً اهل بیت پیامبر صلی الله علیه و آله طی احادیث بی‌شمار در این مورد، گواه این مسئله است که ما به برخی از آنها اشاره می‌نماییم. از جمله در حدیثی از امام حسن علیه‌السلام می‌خوانیم: القَریبُ مَنْ قَرَّبَتْهُ المَوَدَّةُ و إنْ بَعُدَ نَسَبُهُ و البَعیدُ مَنْ بَعَّدَتْهُ المَوَدَّةُ و إنْ قربت نَسَبُهُ لا شی ء أقربُ الی شی ءٍ مِنْ یدٍ الی جسدٍ و إنّ الیَدَ تَغُلُّ (خیانت) فتُقْطَعُ و... ».

یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های خانواده اخلاقی و پویا، حسن معاشرت افراد آن خانواده است. حسن معاشرت؛  هم جنبه اخلاقی و ارزشی دارد و هم جنبه حقوقی. به مجموعه‌ای از رفتارها که شامل اکرام و ترک آزار، احترام، خوش‌زبانی، گشاده‌رویی، اعلام دوستی، پرهیز از خشونت، و مواردی این‌گونه‌اند، حسن معاشرت گفته می‌شود.