در روزگاری که نبردها از میدانهای نظامی به میدان ذهنها و معناها کشیده شدهاند، جهان درگیر جنگ شناختیای است که هدف اصلی آن، تسخیر ادراک و تخریب انسجام ملتهاست. این جنگ بیصدا، با روایتهای تحریف شده، تصویرهای دروغین و شبکهای از القائات روانی، میکوشد بنیانهای هویتی و ایمانی جوامع را از درون فرسوده کند. در چنین شرایطی، وحدت اجتماعی و ایمان مشترک مردم، خود به سنگری راهبردی تبدیل میشود؛ سنگری که دشمن بیش از هر چیز از آن بیم دارد.