اشرف که در قماربازی و تحمیل هزینههای آن به دولت، گوی سبقت را از همگان ربوده بود، موفق شد پای شاه را نیز بر سر میز قمار باز کند و با نیرنگ و فریب، مبالغ کلانی از او بگیرد. تأثیر این عامل بانفوذ دربار، بر محمدرضا پهلوی بهقدری واضح است که مجله «تایمز» در یکی از شمارههای خود در سال 1350ش نوشت: قماربازی اشرف به برادرش هم سرایت کرده است.
استعمارگران غربی با کمک نهادهای به ظاهر بینالمللی (همچون: اجماع واشنگتن، بانک جهانی، سازمان تجارت جهانی، صندوق بینالمللی پول و...) و با بهکارگیری «بچههای شیکاگو» تلاش میکنند تا زنگولهای از افکار استعماری را بر گردن ملتهای توسعهنیافته آویزان کنند.
نقش حضرت معصومه (سلام الله علیها) در گسترش تشیع در ایران
محمد زاهدی مقدم
به طور قطع، مرکزیت علمی قم در کنار حرم حضرت معصومه (سلاماللهعلیها) تأثیر به سزایی میتوانست در گسترش تشیع داشته باشد. گزارشها نشان میدهد رفت و آمد عالمان به این خطه به قدری زیاد بود که تنها در قرن چهارم هجری بنابر گزارش علامه مجلسی 200 هزار دانشمند در این خطه حضور داشتند.
دولت بعثی عراق پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران، تلاشهای گستردهای را برای تجزیه استان خوزستان آغاز کرد. مشکلات موجود ناشی از انقلاب اسلامی و ضعف دولت مرکزی ایران، فرصت خوبی برای دولت عراق فراهم کرد تا مطامع توسعه طلبانه خود را درباره خوزستان به اجرا گذارد.
صدام، رؤیای رهبری جهان عرب را نیز در سر میپروراند. از نظر ایدئولوژیکی، رسالت تاریخی حزب بعث، ایجاد یک امپراتوری به رهبری این حزب بود. شعار حزب بعث "امه عربیه واحده، ذات رساله خالده" (امت عربی واحد، رسالتی جاویدان) بود.
مقصود از معیت و همراهی با صادقین در آیه شریفه "یا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ کُونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ؛ ای کسانی که ایمان دارید! از خدا بترسید و قرین راستگویان باشید." (119 سوره توبه) فقط معیت و همراهی فیزیکی نیست؛ بلکه مقصود معیت معنوی و تبعیت است. علامه طباطبایی در تفسیر جمله کُونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ مینویسد: خداوند به مؤمنان دستور میدهد صادقین را در گفتار و کردارشان پیروی کنند.
او که سودای ریاست و شهوت قدرت بر بابیان را دارد، طی عریضهای استدعائیه به برادرش تقاضای بازگشت به بغداد میکند که مورد موافقت قرار میگیرد. حسینعلی پس از بازگشت، نخست با همکاری برادرش صبح ازل و بعضی از قدمای بابیه، دست به کشتار ناراضیان میزند؛ برای مثال، میرزا اسدالله تبریزی دیان را میکشند و در شطالعرب غرق میکنند.
مورخان و محدثان شیعه نیز بیشتر به این سمت رفتهاند که علت رحلت رسول خدا (صلیاللهعلیهوآلهوسلم) همان گوشت مسمومی بوده است که زینب «دختر حارث» به آن حضرت خورانیده بود.
وقتي شيعيان زائر و سوگوار به قتلگاه رسيدند، با صحنه هاي دلخراشي رو به رو شدند؛ قبرهاي گمنام، خيمه هاي سوخته، زمين خون آلود و تفتيده، نيزه ها و شمشيرهاي شکسته، همگي بيانگر اوج جنايت يزيديان و منتهاي مظلوميت عاشورائيان بود. مشاهده همين تصاوير، خود روضه و مرثيّه اي است که دل ها و چشم ها را با حال و هواي «کربلا و عاشوراي محرّم 61 هجري» پيوند مي دهد