در جریان فتنه زن، زندگی، آزادی که با مدیریت سازمان سی آی ای و موساد در ایران اجرا می‌شد، مقاله‌ای در دوم نوامبر ۲۰۲۲ در وال‌استریت ژورنال منتشر شد که مضمون آن چنین بود: هدف ما از بی‌حجابی دختران در ایران، شکست هیبت دین و شخص آیت الله خامنه‌ای بود. نویسندگان مقاله تصریح کردند: «حاکمان جمهوری اسلامی مانند شاهان پیش از خود می‌دانند که رژیمشان در نهایت بر هیبت (قدرت غیر قابل چالش) استوار است. اینکه نه دختران نوجوان در سراسر ایران و نه چهره‌های بنیادی حکومت دینی دیگر این شکوه را نمی‌بینند، نشان می‌دهد که زمان آقای خامنه‌ای رو به پایان است». (مقاله تندروهای ایران شروع به ترک خوردن کرده‌اند، نوشته روئل مارک گرچت و ری تاکیه - قابل ذکر است که آقای گرشت، افسر سابق اهداف ایرانی در سازمان CIA و عضو ارشد بنیاد دفاع از دموکراسی است. آقای تکیه نیز عضو ارشد شورای روابط خارجی است.)

آنان معتقد بودند با آزادی جنسی و رهاسازی اخلاقی و برهنگی در سال ۱۴۰۱، به آتش زدن قرآن و مساجد و امامزادگان رسیده‌ایم. یعنی شکستن هیبت و قداست دین و در دوره بعد به این نتیجه رسیدند که با شکستن هیبت رهبر دینی جامعه، دیگر کار جمهوری اسلامی تمام خواهد شد. آنان پیش از این اقدامات، برای کنار زدن دین از عرصه حکومت و سیاست تلاش‌های بسیاری در دوره‌های گذشته به‌ویژه در دوره اصلاحات انجام داده بودند؛ اما موفق نشده بودند؛ چراکه یکی از فعالان اصلاح طلب نیز گفته بود: «جامعه ایران فاز سنتی خود را پشت سر گذاشته و می‌خواهد مدرن و صنعتی شود؛ اما در این جامعه هنوز خدا نمرده است؛ لذا ما چگونه می‌توانیم به این وضعیت چیره شویم». (علیرضا علوی‌تبار، یالثارات، ۴/۳/۷۹)

از نظر جبهه مخالف جمهوری اسلامی، هنوز در ایران خدا نمرده است. روند منتهی به مرگ خدا در ایران این است که اول هیبت ولیّ خدا بشکند. سپس هیبت هنجارها و ارزش‌های دینی شکسته شود و بعد از بی‌اعتباری دین، هیبت خدا نیز خودبه‌خود شکسته می‌شود. در سابقه جمهوری اسلامی، با مرور فتنه‌هایی که رخ داد، ملاحظه می‌شود که تا حدودی دشمن در طراحی نقشه و اجرای آن موفق بوده است؛ اما در دستیابی و تحقق نتیجه خیر!

بنابراین، دشمن برای تحقق هیبت شکنی و قداست‌شکنی دین، مسیری را پیمود که دو راه از بین بردن عفت پوشش و عفت کلام، از جمله آن‌هاست.

 واقعیت آن است که با از بین رفتن عفت پوشش، عفت چشم هم از بین می‌رود. تنوع پوشش و رنگ‌ها و رفتارهای تحریک‌آمیز، موجب تحریک چشم مردان می‌شود. در صورتی که حکم حکیمانه خدا برای جلوگیری از این انقلاب جنسی، بستن چشم‌ها در مردان و پوشاندن بدن در زنان است. همچنین دشمن موفق شد عفت کلام را در بین جوانان و مردم از طریق فضای مجازی و شبکه‌های تلویزیونی اپوزیسیون از بین ببرد؛ لذا شاهد انواع توهین‌ها و فحاشی‌ها (به جای مطالبه منطقی و قانونی) در تجمعات دانشگاهی و خیابانی در فتنه‌های اخیر بوده‌ایم. پس از هتاکی و ابهت شکنی نسبت به رهبر انقلاب، آتش زدن قرآن و مساجد و بقعه امامزادگان، برای حرمت‌شکنی و از بین بردن ابهت دین خدا نیز اضافه شد؛ لذا بنابر محاسبات دشمن، دیگر رهبر دینی جامعه ایران و نیز دین اسلام ابهتی ندارد و با از بین بردن و حذف فیزیکی رهبر، کار جمهوری اسلامی نیز تمام خواهد شد و حکومت خدا در ایران پایان می‌یابد.

غافل از آنکه خداوند نیز فعال مایشاء است و «خیرالماکرین» است. در طول تاریخ، حرکت همه انبیاء و اهل بیت (ع) با مخالفت و توهین و اذیت و آزار و انواع تهمت‌ها و تمسخرها و فحاشی‌ها روبه‌رو شد. اما امروز ابهت کدامیک بیشتر است؛ فرعون یا موسی؟ نمرود یا ابراهیم؟ ابوسفیان یا حضرت محمد (ص)؟ یزید یا امام حسین (ع)؟ با واقعه کربلا، ابهت امام حسین نشکست؛ بلکه بیشتر شد و امروز در سراسر جهان با احترام و نیکی از ایشان یاد می‌شود. امام شهید نیز در طول ۳۷ سال رهبری، مورد ترور شخصیتی قرار گرفت و هجمه رسانه‌های خارجی در بیان انواع تهمت‌ها و شایعه‌ها لحظه‌ای درباره ایشان قطع نشد. با خود تصور کردند که نوبت به حذف و ترور فیزیکی است تا بساط جمهوری اسلامی جمع شود. 

امروز مشاهده می‌شود با گذشت چند ماه از شهادت رهبر ایران، عزت ایشان جهانی شده و افکار ایشان بازخوانی می‌شود. همان‌طور که تشییع پیکر امام و حاج قاسم و شهید حججی در جهان بی‌نظیر بود، تشییع رهبر ایران نیز بی‌نظیر بود. کدام یک از شخصیت‌های جهانی و حتی هنری و سلبریتی‌های فوق مشهور را می‌توان دید که این‌طور مورد بدرقه مردم قرار بگیرند؟!

بنابراین، علی‌رغم فتنه‌های ۸۸ و ۴۰۱ و ۴۰۴، امروز در سراسر جهان به عظمت جودی خامنه‌ای کبیر اذعان می‌کنند و در واقع تشییع ایشان، یک انقلاب اجتماعی و فرهنگی بود که در طول تاریخ و بر روی کره زمین بی‌نظیر بود؛ لذا برخلاف مرگ دیگر انسان‌ها، رزق الهی از ایشان قطع نشد؛ چون با شهادت او، حیات و تأثیرگذاری او ابدیت پیدا کرد؛ لذا دشمن در برنامه هیبت شکنی خامنه‌ای، با شکست مواجه شد. گذشته از آنکه جمهوری اسلامی - به اعتراف خودشان - از کشور منطقه‌ای به ابرقدرت جهانی و چهارم و از نگاه الهی به ابرقدرت اول دنیا تبدیل شد.