ادعای غیرمستند محمدرضا باهنر، تیتر یک روزنامه متصل به محفل‌های قدرت و ثروت شد؛ اعلام عقب افتادن 200 میلیارد دلاری در نتیجه جنگ رمضان، از جنس ادعاهای هزاران میلیارد دلاری سرمایه‌گذاری آمریکا در ایران حین مذاکرات منتهی به جنگ 12روزه است. در حالی که نمایندگان عضو کمیسیون اقتصادی، مجموع عدم‌النفع به‌علاوه خسارات حاصل از جنگ رمضان را کمتر از 120میلیارد دلار و بنیاد ضد ایرانی و حامی جنگ «دفاع از دموکراسی‌ها»، عدد 98میلیارد دلار را مطرح کرده‌اند. 

باهنر، سابقه حدود دودهه عضویت در مجمع تشخیص و گویی بازنشستگی از مجلس با 28 سال سابقه نمایندگی را دارد؛ با این حال در ادامه، به‌جای پاسخگویی، مطالبه‌گر شده و از تورم‌های سنگین و ظرفیت‌های مغفول کشور گله می‌کند. در واقع عامل وضع موجود، جنگ را عامل وضعیت معیشتی سخت مردم معرفی می‌کند و آنان را می‌ترساند تا علل اصلیِ جمع ‌شدن سفره‌های مردم، از مرکز توجه دور بماند. ایده‌ای که روزنامه متصل به محافل قدرت و ثروت را ذوق ‌زده کرد تا آن را به عنوان مطلب اصلی کار کند؛ یعنی رسانه متعلق به حزب کارگزاران سازندگی که یکی از اعضایش، سیدحسین مرعشی است.

به این خبر که اخیراً منتشر شد، توجه کنید: «القاصی‌مهر، رئیس‌کل دادگستری تهران: در پرونده مؤسسه مولی‌الموحدین، حکم ضبط اموالی به ارزش بیش از ۲۰۰ هزار میلیارد تومان صادر شده است». حسین مرعشی از بنیان‌گذاران این به‌اصطلاح خیریه و محمدرضا باهنر نیز عضو هیئت امنای آن بوده است. حالا باید منتظر جزئیات بیش‌تر از سوی دستگاه قضا ماند تا به عمق گوشه‌ای از آنچه محافل با بیت‌المال می‌کنند، پی برد.

باهنر در حالی مدعی شده جنگ باعث مشکلات اقتصادی شده، که دولت مستقر، از زمان به قدرت رسیدن تا پیش از وقوع جنگ 12 روزه، قیمت دلار را از زیر 60 هزار تومان حتی به بالای صدهزارتومان رساند. از طرفی این عددسازی غیر مستند که امنیت روانی مردم و جولان آزادانه محافل متصل به رانت و منتفع از بی‌نظمی اقتصادی را هدف گرفته، مخاطب را به یاد آن عددسازی‌های عجیب هزار و دو هزار میلیاردی دولتی‌ها برای فردای توافق با دشمن آمریکایی می‌اندازد؛ اما مذاکره بهار 1404 به اعتراف رسانه‌های دشمن، تنها ابزار غافلگیری برای آغاز جنگ 12روزه و فرود بمب‌های چندهزار تُنی بود. 

اما این تجربیات در کنار تجربه مذاکره منتهی به جنگ رمضان، برای امثال باهنر کافی نیست. او در ادامه، دیپلماسی را که این روزها خلاف نظر رهبری، دستاوردهای جنگ رمضان را به وعده سویا و ذرت و گندم می‌فروشد، در کنار مردم و نیروهای مسلح، سه ضلع اصلی مدیریت شرایط کنونی می‌داند. این ادعا در حالی است که تیم دیپلماسی، خلاف خواست همین مردمی که نگران سفره‌شان شده، تنگه هرمز را تا زمان نامشخص بدون دریافت عوارض بازکرده؛ سستی و ضعفی که اگر رخ نمی‌داد، طی چند سال، همین عدد خیالی عقب‌افتادگی اقتصادی در اثر جنگ را جبران می‌کرد.

حالا علت اصلی مشکل معیشتی مردم که سال‌ها پیش از جنگ‌های یک سال اخیر وجود داشته، شاید بهتر مشخص شود؛ عدد نفهمیدن، دقیق نبودن و عبرت نگرفتن مسئولین اصلاح‌طلب که دهه‌ها صاحب منصب بوده‌اند؛ اما همچنان نقش منتقد، طلبکار و صاحب ایده‌هایی برای متحول کردن زندگی مردم را بازی می‌کنند. اما در نهایت و در همکاری این طیف سیاسی، از باهنر تا مرعشی، برجام خلق می‌شود و تفاهم‌نامه ضعیف اخیر که همان بندهای مکتوبش هم نقض شده، امضا می‌شود. در این هیاهوها، فرایندهای فاسد در داخل و رانت‌ها پابرجا می‌مانند، محفل‌ها پروارتر شده و مردم از تریبون آن‌ها، علت اصلی مشقت‌های زندگی خود را «خارج از مرزها» می‌شنوند.