چگونه باید به مذاکره شما با دشمن اعتماد کنیم؟!

 

آقای رئیس‌جمهور؛ دشمن هم صدای شما را می‌شنود! 

خبرنگار حوزه دولت خبرگزاری فارس: این روزها، تقریباً هر جلسه و دیداری که دکتر پزشکیان در آن حاضر می‌شود، با فهرستی بلند از مشکلات کشور آغاز می‌شود. از گرانی و تورم گرفته تا ناکارآمدی‌ها و گره‌های کور مدیریتی؛ ایشان با نیتی صادقانه و رویکردی شفاف، سعی دارند تصویر واقعی از وضعیت موجود ترسیم کنند.

اما نکته‌ای که در این میان مغفول می‌ماند، فقدان «راهکار» در ادامه‌ی این فهرست است. مردم ایران به خوبی از وضعیت معیشتی و دشواری‌های روزمره آگاه هستند؛ آنقدر که نیازی به تکرار آن از زبان رئیس‌جمهور ندارند. کافی است یک‌بار برای خرید به سوپرمارکت محلمان برویم! درد آشکار است؛ آنچه مردم از رئیس‌جمهور خود انتظار دارند، «نسخه» است، نه تکرارِ درد.

از سوی دیگر، در شرایط حساس کنونی که کشور درگیر جنگ ترکیبی و رسانه‌ای دشمن است، هر سخنرانی عمومی تنها برای مردم پخش نمی‌شود؛ دشمن نیز تک‌تک عبارات را رصد کرده و از آن بهره‌برداری می‌کند. تأکید مکرر بر مشکلات بدون ارائه‌ی افق روشن و برنامه‌ی عملیاتی، در بهترین حالت بی‌اثر است و در بدترین حالت، به «پالس ضعف» برای معاندین تبدیل می‌شود.

نکته‌ی قابل تأمل دیگر آنکه، نظام در موارد متعددی برای تسهیل امور و همراهی با رویکردهای دولت، از جمله در بحث مجوز دادن به مذاکره با آمریکا که مورد نظر رئیس‌جمهور بود، گام برداشته و میدان را برای ایشان باز کرده است؛ این در حالی است که سابقه و تجربه‌ی تاریخی نشان می‌دهد علی‌الاصول این مسیر، بیراهه و بی‌نتیجه است. این همراهی نظام، انتظار برای ارائه‌ی دستاورد و برنامه‌ی عملیاتی را دوچندان می‌کند.

آنچه از رئیس‌جمهور انتظار می‌رود، عبور از مرحله‌ی «مشکل‌شناسی» به سمت «راه‌حل‌دهی» است. اگر مردم باید کاری کنند، دعوت به اقدام؛ اگر مسئولان کوتاهی دارند، خط‌دهی روشن؛ اگر رسانه‌ها باید کمک کنند، تکلیف مشخص. این همان نقشی است که مردم از رئیس‌جمهور خود توقع دارند؛ نقشی که فراتر از توصیف وضعیت موجود، به ترسیم مسیر برون‌رفت از بحران می‌پردازد.

غر زدن را هر کسی در کوچه و خیابان بلد است؛ اما سخن رئیس‌جمهور باید افق‌گشا و راه‌گشا باشد و همراهی نظام را با دستاوردهای عینی پاسخ دهد.

 

فرق است بین اجازه و رضایت....

 

آقای پزشکیان! آیا فراموش کرده‌اید؟!

حجت‌الاسلام والمسلمین روانبخش، نماینده مردم قم در مجلس شورای اسلامی در مورد مصاحبه اخیر رئیس جمهور نوشت:

آقای پزشکیان! ظاهراً دچار بیماری فراموشی شده‌اید؟! 

پزشکیان: زمانی که دولت را تحویل گرفتیم با قطعی آب، گاز و برق مواجه بودیم.

اعلام شده بود که ذخایر انرژی کشور فقط تا آبان کفاف می‌دهد و از این تاریخ به بعد سوخت برای چرخاندن نیروگاه‌ها نخواهیم داشت.

جناب آقای پزشکیان! ظاهراً دچار فراموشی شده‌اید! 

این دولت شهید رییسی بود که چنین دولتی را از دوست شما آقای روحانی تحویل گرفت. در آغاز دولت شهید رییسی با قطع برق ۷ساعته مواجه بودیم و آن شهید مشکل را حل کرد و به ثبات رساند. شهید رییسی همواره در طول دولت خودش عدم قطع برق را از افتخارات دولتش یاد می‌کرد..

 

چرا مجلس نباید لایحۀ رژیم حقوقی دریای خزر را تصویب کند؟

صفرنژاد، کارشناس مسائل بین‌الملل با انتقاد از ارسال مجدد لایحۀ «کنوانسیون رژیم حقوقی دریای خزر» به مجلس، گفت: تصویب این لایحه در شرایط فعلی می‌تواند پیامدهای حقوقی، امنیتی و ژئوپلیتیکی برای ایران به همراه داشته باشد.

پیش از تصویب کنوانسیون، باید ۴ موافقت‌نامه در موضوع تقسیم بستر و زیربستر میان کشورهای ساحلی تعیین تکلیف شود تا منافع ایران به‌صورت شفاف در اسناد حقوقی ثبت شود.

تصویب کنوانسیون پیش از نهایی شدن اسناد تکمیلی، می‌تواند در آینده مستمسک حقوقی برای سایر کشورهای ساحلی ایجاد کند و بر روندهای امنیتی و ژئوپلیتیکی منطقه خزر تأثیر بگذارد.

نمایندگان مجلس باید با دقت حقوقی به این موضوع ورود کنند و در صورت لزوم، لایحه را برای رفع ابهامات و تکمیل اسناد پیوست به دولت بازگردانند.  

 

اتوبان مرگ!

 این تصویر سفر تعطیلات آخر هفته نیست.

وقتی دیکتاتور عراق با تضمین سازمان ملل آتش‌بس رو پذیرفت و قبول کرد با تحویل سلاح، کویت رو ترک کنه، رییس‌جمهور هار آمریکا، بوش پدر، دستور داد: «یک عراقی رو هم نذارید برگرده عراق.»

این نقطه‌های سیاه، بیش از ۱۴۰۰ خودروی نظامی و غیرنظامی عراقی هستن که با تضمین سازمان ملل بنا بود متارکه جنگ کنند؛ ولی با بمباران هواپیماهای آمریکایی و انگلیسی سوختند!

۱۰۰۰۰ عراقی همین‌جا قتل‌عام شدند.

عهد و پیمان غربی، معنایی جز خیانت و خنجر ندارد.

 

عکس هفته

نتیجه شعار «نه به اعدام» همان «آری به سلاخی» است...