من به شما آقایان توصیه می‌کنم، برسانید به این مملکت، برسانید به همۀ اطراف این مملکت که آقا در مقابل یک همچو کاری که جوان‌های شما را دارند فوج فوج از دستتان می‌گیرند، مجامع دینی درست کنید. در جمعه‌ها که آن‌ها می‌خواهند شما را به مراکز فساد بکشند، مجامع تبلیغاتی درست کنید؛ مردم را دعوت به دین بکنید؛ مصالح روز را به مردم بگویید؛ مفاسد روز را به مردم بگویید. موظفیم ما به این معنا؛ باید این کار بشود. اگر این کار نشود، از دست می‌برند جوان‌های شما را. برای جوان‌ها یک مراکزی درست کنید که در آنجا تبلیغ بشوند آن‌ها؛ گفته بشود مطالب؛ مفاسدی که در این مملکت واقع می‌شود گفته بشود؛ تا اندازه‌ای که سازمان می‌گذارد...

یک تفریح صحیح شرعی، یک تفریح سالم، صحیح، اول برای این‌ها درست کنید، بعد درها را ببندید تا این بیچاره‌ها راه بیفتند طرفش. شما آن کار را نکردید، مراکز فساد را باز گذاشتید و در دکان‌ها را هم بستید. این اگر سوءنیت هم نداشته باشید طبعاً این‌طور می‌شود؛ و اگر سوءنیت ندارید حالا من به شما رساندم مطلب را. اگر بعد از این گفتۀ من و رسیدن به مراکزی که این کارها را انجام می‌دهند باز هم به قوت خودش باقی باشد، سوءنیت دارند؛ معلوم می‌شود سوءنیت دارند؛ معلوم می‌شود باز یک «دستور» تازه رسیده است.

  (بخش‌هایی از سخنرانی امام،18 شهریور 1343؛ منبع صحیفه امام ج 1 ص 395)